تبلیغات
کوچه ای به سمت خدا - مطالب ابر moharam95

کوچه ای به سمت خدا

کسب هر موفقیتی، نیازمند صبر است.

***** علی علیه السلام می فرماید : كسى كه به چیزى عشق ورزد، آن عشق، چشمش را نابینا و دلش را بیمار مى سازد، آنگاه با چشمى ناسالم نگاه مى كند و با گوشى ناشنوا می شنود **نهج البلاغة (للصبحی صالح)، ص: 160.

سوال

ببخشید چرا در سجده زیارت عاشورا ما از خدا بابت این مصبیت بزرگ شکرگذاری میکنیم؟؟مگر مصیبت به این بزرگی شکر داره

پاسخ:

طبق بینش اسلامی انسان مومن به جهت شناختی که در باره خداوند دارد هر چه از سوی پرودگارش به او برسد شکر گزار است و در برابر حوادث تسلیم است .

امام حسین در شب عاشورا در جمع اصحاب و اهل بیت خود چنین عرضه داشت:

"خدا را در حالی که در وضع مناسب و خوب هستم یا در ناراحتی هستم حمد و ستایش می کنم"

تاریخ طبری ج5 ص418

الارشاد ج2 ص91

شیخ حر عاملی نیز در وسایل الشیعه شریف بابی را گشوده است به ذکر روایات اهل بیت تحت عنوان:

"باب استحباب شکر خداوند در هنگام مصایب"

وسایل الشیعه ج3 ص246 باب73

شیخ کلینی روایت می کند که امام صادق فرمود:

"پیامبر چنین بود که وقتی مساله ای برایش پیش می امد که او را خوشحال می کرد حمد خداوند را بر آن نعمت به جا می آورد و اگر مساله برایش پیش می آمد که ناراحتش می کرد می فرمود حمد برای خداوند است در همه حالات"

الکافی ج2 ص97

مساله کربلا اگر چه از یک نظر مصیبتی جانگداز بود اما از نظر دیگر نعمتی بزرگ برای مسلمین و اسلام بود زیرا به برکت خون امام حسین و یارانش اسلام از انحراف نجات یافت .انحرافی که نزدیک بود از طریق یزیدیان و بنی امیه تمام جامعه اسلامی و شریعت پیامبر گرامی را در بر گیرد.

شهادت امام حسین از این انحراف بزرگ جلوگیری کرد و این جای شکر دارد .

از سوی دیگر قیام کربلا بهترین الگو برای تمام آزادگان جهان است که در مسیر ظلم ستیزی قرار دارند از این نگاه نیز جای شکر بر این نعمت وجود دارد.

https://telegram.me/Rahnamye_Behesht

نظرات() 

درباره اینکه سر مقدس امام حسین کجا است اقوال متعددی مطرح است مانند: اینکه یا در نجف است یا در دمشق یا در کربلا یا در مدینه و یا در مصر .

قول به اینکه در کربلا است قول مشهور علماست اما قول به اینکه سر مطهر در نجف در کنار قبر امام علی است مستند روایی دارد و در کتب معتبر ذکر شده است .

در کتاب کامل الزیارات منقول است که امام صادق فرمود:

"هنگامی که به نجف می آیی دو قبر می بینی قبری بزرگ و قبری کوچک .قبر بزرگ قبر امیر مومنان است و قبر کوچک محل دفن سر حسین بن علی است"

کامل الزیارات ص84

بحار الانوار ج100 ص242

در روایت دیگر فرمود:

"هنگامی که سر حسین را به شام بردند یکی از وابستگان ما آن را ربود ودر کنار امیر مومنان به خاک سپرد"

الکافی ج4 ص571

بحار الانوار ج45 ص178

تهذیب الاحکام ج6 ص34

اما در مورد کربلا :

سید بن طاووس نیز می اورد:

"درباره سر حسین روایت شده است که بازگردانده شد و در کربلا به همراه پیکرش به خاک سپرده شد"

لهوف ص225

علامه مجلس می نویسد:

"بدان از روایات بدست می اید که سر امام حسین و بدن های ادم و نوح و هود و صالح در کنار امام علی با او دفن هستند بنابراین شایسته است که بعد از زیارت امام علی همه انها زیارت شوند"

بحار الانوار ج100 ص251

ونیز می نویسد:

"مشهور در میان علمای شیعه این است که سر امام حسین با بدنش دفن شده امام سجاد آن را به کنار جسد بازگردانده اما اخبار فراوانی نقل شده که سر امام در کنار قبر امیر مومنان دفن شده است"

بحار الانوار ج45 ص145

در مقام داوری میان این دو قول راجح از سایر اقوال می توان عرضه داشت که با توجه به انکه حدیثی از اهل بیت مبنی بر دفن سر مقدس در کربلا یافت نشده است و از سوی دیگر دفن سر مقدس در کنار قبر امیر مومنان در کتب معتبر و دسته اول از اهل بیت نقل شده است و با عنایت به اینکه "اهل بیت به انچه در خانه است داناترند"قول به دفن در نجف ارجح وبهتر است

دانشنامه امام حسین ج8 ص82

https://telegram.me/Rahnamye_Behesht

نظرات() 

جمعه 23 مهر 1395

فلسفه نذریها

نویسنده: ع ج   طبقه بندی: پرسش و پاسخ، ویژه ماه محرم، 

سوال

لطفا فلسفه نذریها رو خاصه در ایام محرم بفرمایید آیا روایت وحدیثی در این مورد داریم که توصیه شده باشد؟ آیا نذری دادن برای افراد نیازمند است یا به غیر انها نیز می توان داد؟چگونه می گوییم نذری تبرک است مگر حسین علیه السلام آشپز بوده؟این شبهاتی است که در گروهها مطرح میشود

پاسخ:

یکی از اعمالی که فراوان ثواب دارد و نزد پرودگار از اهمیت ویژه ای برخوردار است مساله اطعام طعام به مومنین است اعم از آن که آنها نیازمند باشند یا نباشند.

امام رضا فرمود:

"خداوند می دانست که همگان قدرت بر آزاد سازی بردگان ندارند لذا برای انها راهی برای رسیدن به بهشت قرار داد و آن اطعام طعام است"

المحاسن ص389

امام صادق فرمود:

"نشانه ایمان دو چیز است حسن خلق و اطعام طعام"

وسایل الشیعه ج24 ص287

الکافی ج4 ص50

امام باقر فرمود:

"خداوند اطعام طعام را دوست دارد"

المحاسن ص387

امام صادق فرمود:

"چند چیز است که سبب نجات انسان از آتش جهنم می شود که یکی از آنها غذا دادن به دیگران است"

وسایل الشیعه ج24 ص288

پیامبر گرامی فرمود:

"برترین شما کسی است که دیگران را اطعام کند"

همان مدرک

امام علی فرمود:

"ما اهل بیت مامور به اطعام کردن طعام به دیگران شده ایم"

الکافی ج4 ص50

پیامبر گرامی فرمود:

"برترین اعمال اطعام طعام است"

المحاسن ص387

امام باقر فرمود:

"هرکس گرسنه ای را سیر کند خداوند او را از میوه های بهشتی اطعام می کند"

المحاسن ص393

روایات فراوان دیگری نیز در همین مضمون وارد شده است که همگان اطعام طعام به دیگران را مورد تحسین قرار می دهد.

شیعیان نیز با توجه به این روایات که اطعام کردن طعام را برترین اعمال می شمرد اقدام به این کار می کنند و انجام آن را برای خود نذر می کنند و ثواب فراوان آن را به اهل بیت اختصاص می دهند تا مشکلاتشان حل شود ایا این مطلبی خلاف عقل و عواطف انسان و شریعت اسلامی است ⁉️

اما این که سوال کردید که امام حسین که آشپز نیست که آن غذاها را متبرک کرده باشد تا خوردن آن غذا رجحان داشته باشد پاسخ روشنی دارد:

چنین نیست که برای متبرک شدن آن غذا و نذری لازم باشد آشپز امام حسین باشد بلکه همین که آن غذاها و نذری ها منتسب به امام است و مختص به نام و وجود ایشان شده است برای متبرک شدن آن کافی است چرا که متبرک به نام امام شده است و قرآن ما را به این حقیقت رهنمون می سازد به این بیان:

خداوند می فرماید:

« هرکس نشانه های دین خدا را تعظیم و تکریم کند این نشانه تقوای دل است»

حج 32

از سوی دیگر خداوند در ایه 36 حج یاد اور می شود:

« برخی از زائران خانه خدا از منزل خود شتری را برای ذبح در کنار خانه خدا به همراه می اوردند و با انداختن قلاده ای بر گردن آن آن را برای ذبح در راه خدا اختصاص می دادند و از دیگر شتران جدا میساختند .

از انجا که این شتر مختص به ذبح برای خدا شده بود ،خداوند دستور داد که آن شتر به دلیل این اختصاص جزو نشانه های دین خدا و شعائر الهی است و باید مورد احترام قرار گیرد مثلا دیگر نباید بر آن سوار شد و به موقع باید به آن آب و علف داد و ...

وقتی شتری به خاطر برگزیده شدن برای ذبح در کنار خانه خدا جزو شعائر می گردد و متناسب خود تعظیم و بزرگداشت لازم دارد چرا غذا و نذری که برگزیده برای صرف در مراسم عزای حسین شده و مختص به ایشان شده است جزو شعائر الهی قرار نگیرد و متبرک به وجود قدسی آن امام نشود

از این بیان روشن می شود که آن غذاها و نذری ها به همین مقدار که منتسب به امام می شوند متبرک شده و خوردن آن به قصد تبرک که مشروعیت آن ثابت است رجحان دارد

https://telegram.me/Rahnamye_Behesht

نظرات() 

جمعه 23 مهر 1395

آیا ساختن حسینیه بدعت در دین نیست؟

نویسنده: ع ج   طبقه بندی: پرسش و پاسخ، ویژه ماه محرم، 

سوال

شبکه کلمه این سوال را مطرح کرده است آیا امامان علیهم السلام ( فرزندان حسین ) می دانستند که حسینیه ها اماکن عبادی هستند ونساختند ؟ آیا ساختن حسینیه مصداق وارد کردن بدعت در دین نیست؟

پاسخ:

نخست باید تعریفی جامع از بدعت بیان شود انگاه ببینیم که ایا حسینیه ساختن بدعت می باشد یا خیر

ابن رجب حنبلی از علمای اهل سنت چنین می آورد:

"بدعت امر حادثی است که برای آن در شریعت دلیلی نباشد که بر آن دلالت کند و اگر در شرع دلیلی باشد شرعا بدعت نیست"

جامع العلوم و الحکم ص160

ابن حجر عسقلانی یکی دیگر از علمای اهل سنت بدعت را چنین تعریف می کند:

"بدعت امر حادثی است که برای او دلیلی در شرع نباشد و اگر دلیلی برای آن در شرع باشد بدعت نیست"

فتح الباری ج17 ص9

ابن حجر هیثمی نیز این تعریف را می پذیرد

التبیین بشرح الاربعین ص221

❗️علامه مجلسی نیز چنین می آورد:

"بدعت در شرع هر امری است که بعد از پیامبر حادث شود و نصی به خصوص بر آن نباشد و داخل در برخی عمومات نیز نباشد"

بحار الانوار ج74 ص202

با توجه به این تعریفات روشن می شود که برای تحقق بدعت ، فعل صورت گرفته باید ریشه در شرع نداشته باشد

به طور مثال خداوند می فرماید:

"برای مقابله با دشمن تا می توانید خودتان را مجهز کنید"

انفال60

در زمان های گذشته این امادگی با تیر و نیزه و شمشیر و مانند آن حاصل می شد اما هم اکنون با توپ و تانک و موشک و اسلحه و مانند آن

بی شک کسی نمی تواند بگوید استفاده از توپ و تانک و موشک بدعت است چون در زمان پیامبر وجود نداشته است زیرا این موارد داخل در اصل عمومی وارده در قرآن یعنی لزوم آمادگی در برابر دشمن است لذا بدعت محسوب نمی شود.

ساختن حسینیه نیز چنین است .ما در روایات فراوانی داریم که اهل بیت امر به عزاداری بر امام حسین کرده اند حال هر عملی که مصداق عزاداری و داخل در این اصل کلی و عام یعنی عزاداری باشد مصداق عمل کردن به دستور اهل بیت است مانند سینه زدن و زنجیر زدن و ساختن حسینیه برای برگزاری مراسم و مانند آن

با توجه به آنچه آمد روشن میشود که کسی نمی تواند بگوید که چون در زمان اهل بیت حسینیه نبوده لذا ساختن آن بدعت است زیرا می گوییم ساختن حسینیه داخل در اصل عمومی لزوم عزاداری برای امام حسین است و مصداق عزاداری کردن برای ایشان است لذا بدعت محسوب نمی شود چون ریشه در شرع دارد .

به مقتضای روایات فراوانی اهل بیت نیز برای حسین علیه السلام عزاداری می کردند

بحار الانوار ج44 ص278 باب34

وبی شک این عزاداری در مکانی صورت می گرفته است .ما این مکان را حسینیه می نامیم اگر چه این نامگذاری در زمان اهل بیت صورت نگرفته است اما اختصاص دادن مکانی برای عزاداری در زمان ایشان صورت گرفته است و این عمل ما نیز داخل در اصل عمومی عزاداری است و ثابت میشود که چون ریشه در شرع دارد بدعت نیست.

https://telegram.me/Rahnamye_Behesht

نظرات() 

سوال

پس از شهادت حسین علیه السلام چه اتفاقاتی در عالم افتاد لطفا از کتب اهل سنت نشان دهید چون می خواهم در برابر انان احتجاج کنم تا بفهمند مصیبت حسین بسیار بزرگ بوده

پاسخ:

1-برخورد ستارگان آسمان با یکدیگر:

❗️طبرای و دیگران از علمای اهل سنت روایت می کنند که عیسی بن حارث کندی می گوید:

"هنگامی که حسین را شهید کردند تا هفت روز می دیدیم که برخی ستارگان با یکدیگر برخورد می کنند"

المعجم الکبیر ج3 ص114

تهذیب الکمال ج6 ص433

2-دیوارهای خونین پس از طلوع افتاب:

طبری در تاریخ خود نقل می کند:

"پس از شهادت حسین به مدت دو یا سه ماه از زمان طلوع خورشید تا بالا امدن افتاب گویی دیوارها به خون آغشته بودند"

تاریخ طبری ج3 ص300

انساب الاشراف ج1 ص428

3-خونین بودن آسمان :

ابن عساکر و دیگران نقل می کنند:

"هنگامی که حسین شهید شد آسمان خون بارید و همچنان دیده می شد که تمام اشیا و اسباب مملو از خون بود و همین باران خون در خراسان و شام و کوفه نیز باریده بود"

تاریخ مدینه دمشق ج14 ص229

تاریخ الاسلام ج5 ص16

4-اشک ریختن آسمان:

ابن سیرین می گوید:

"آسمان برای هیچ کس جز یحیی بن زکریا و حسین بن علی نگریسته است"

سیر اعلام النبلای ج3 ص312

بغیه الطالب ج6 ص2634

5-تاریک شدن دنیا:

"خلف بن خلیفه از پدرش نقل می کند:

هنگامی که حسین شهید شد آن قدر آسمان تاریک شد که هنگام ظهر ستارگان آسمان ظاهر شدند و خاک سرخ از آسمان فرو ریخت"

تاریخ مدینه دمشق ج14 ص226

تهذیب التهذیب ج2 ص305

6-جاری شدن خون تازه از زیر سنگ ها:

زهری می گوید:

"در روز شهادت حسین زیر هر سنگی را بر می داشتند از زیر آن خون تازه می جوشید"

المعجم الکبیر ج3 ص113

دلایل النبوه ج6 ص471

همینطور:

7-جاری شدن خون از دیوار دار الاماره ابن زیاد:

تهذیب الکمال ج6 ص434

تاریخ مدینه دمشق ج14 ص229

و اتفاقات عجیب دیگر که همگان نشانه حقانیت امام حسین و بزرگی مصیبت ایشان می باشد که جهت اگاهی بیشتر از مدارک آن در کتب اهل سنت رجوع کنید:

فضایل الخمسه ،محقق فیروز ابادی ،ج3 ص292 به بعد

https://telegram.me/Rahnamye_Behesht

نظرات() 

نقدی از سوی ناصبیان:

مژده رازدلبران به عزاداران در ایام عزاداری.

دیدیم که ایام عزاداریست و همه در عزا.

بر آن شدیم که آخوندهای أنفسنا شیعیان را هم به عزا بنشانیم و در غم و غصه ی دیگران هم شریکشان کنیم.

پس بر آن شدیم که باز به این بزرگواران تحدی بکنیم

این بار دال بر آوردن یک روایت صحیح السند که یزید فرمان قتل امام حسین رضی الله عنه را صادر کرده باشد‌

مهلت:حتی یلج جمل فی سم الخیاط

پاسخ:

متاسفانه هر ساله با اغاز ایام سوگواری امام حسین ناصبیان در صدد هستند تا دامان یزید را از کشتن امام حسین پاک کنند زیرا اگر چنین نکنند دامان معاویه که یزید را به جانشینی گماشت و کسانی که امارت شام را به معاویه دادند یعنی خلفای اهل سنت همگان الوده به قتل امام حسین میشوند لذا ابن تیمیه چنین می گوید:

« یزیدامر به کشتن حسین و حمل سر او در مقابلش نکرد، بلکه این ابن زیادبود که چنین اعمالى را انجام داد»

سوال فی یزید و معاویه ص16

در پاسخ باید گفت: روایات بسیاری در منابع مهم اهل سنت وجود داردکه ثابت می کند یزید فردی ظالم و فاسق بوده و خود دستور به کشتن امام حسین را داده است. در اینجا به نمونهایی از این روایات اشاره می کنیم:

ابن اعثم نقل مى کند که ولید بن عقبه در نامه اى به یزیداز اتفاقى که بین او و امام حسین و ابن زبیرافتاد او را باخبر ساخت.یزیداز این واقعه غضبناک شده و در نامه اى به او چنین مى نویسد: «هر گاه نامه من به دست تو رسیدبیعت مجدّدى از اهل مدینه با تاکیدى از جانب تو بر آنان بگیر. و عبدالله بن زبیررا رها کن؛ زیرا او تا زنده است از دست ما نمى تواند فرار کند، ولى همراه جوابى که براى من مى فرستى باید سر حسین بن على باشد! اگر چنین کردى براى تو اسبان نجیب قرار مى دهم و نزد من جایزه و بهرهاى زیادتر دارى...».

الفتوح ج5 ص18

ابن عساکر مى نویسد: «خبر خروج حسین به یزیدرسید، وى نامه اى به عبیدالله بن زیاد که عاملش در عراق بود نوشت و او را به جنگ و مقابله با حسین امر نمود و دستور داد که اگر به امام حسین دسترسى پیدا کرد او را به سوى شام بفرستد».

تاریخ دمشق ج14 ص208

ابن اعثم مى نویسد: ابن زیاد به اهل کوفه گفت: «یزید بن معاویه نامه اى را با چهار هزار دینار و دویست هزار درهم براى من فرستاده تا آن را بین شما توزیع کنم و با آن شما را به جنگ با دشمنش حسین بن على بفرستم، پس به دستور او گوش فرا داده و او را اطاعت کنید».

الفتوح ج5ص89

سیوطى مى گوید: «یزید در نامه اى به والى خود در عراق عبیدالله بن زیاد ـ دستور جنگ با حسین را صادر نمود».

تاریخ الخلفا ص193

یعقوبى مى نویسد: «حسین از مکه به طرف عراق حرکت نمود؛ در حالى که یزید، عبیدالله بن زیاد را والى عراق کرده بود.یزیدبه او چنین نوشت: خبربه من رسیده که اهل کوفه به حسین نامه نوشته و از او دعوت کرده اند تا بر آنان وارد شود، و او نیز از مکه به طرف کوفه در حرکت است ... اگر او را به قتل رساندى که هیچ و گرنه تو را به نسب و پدرت باز خواهم گرداند. پس بپرهیز که وقت از دست تو فوت نشود».

تاریخ یعقوبی ج2 ص242

جهت دیدن سایر روایات در امر کردن یزید به قتل امام حسین و فرستاده شدن سر امام به سوی شام واسارت اهل بیت ایشان رجوع کنید به

تاریخ الاسلام ذهبی ج5 ص10

تاریخ طبری ج3 ص269

سیر اعلام النبلای ج4 ص37

البدایه و النهایه ج8 ص222

الکامل فی التاریخ ج3 ص474

و...

https://telegram.me/Rahnamye_Behesht

نظرات() 

سه شنبه 20 مهر 1395

روزه در روز عاشورا

نویسنده: ع ج   طبقه بندی: پرسش و پاسخ، ویژه ماه محرم، 


نقد وپاسخ

ﭼﺮﺍ ﺭﻭﺣﺎﻧﯿﻮﻥ ﺍﻓﺮﺍﻃﯽ ﺷﯿﻌﻪ ﺣﺎﺿﺮ ﻧﯿﺴﺘﻨﺪ ﻋﯿﺶ ﻭ ﻧﻮﺵ ﺩﺭ ﺭﻭﺯ ﻋﺎﺷﻮﺭﺍ ﺭﺍ ﺑﻪ ﺍﺣﺘﺮﺍﻡ ﺷﻬﺎﺩﺕ ﺳﺮﺩﺍﺭ ﺷﻬﯿﺪﺍﻥ ﮐﺮﺑﻼ ﺣﻀﺮﺕ ﺣﺴﯿﻦ ﺑﻦ ﻋﻠﯽ ﻋﻠﯿﻬماﺍﻟﺴﻼﻡ ﻭ ﺍﻫﻞ ﺳﻨﺖ ﮐﻪ ﺍﯾﻦ ﺭﻭﺯ ﺭﺍ ﺑﺎ ﺭﻭﺯﻩ ﺳﭙﺮﯼ ﻣﯽ ﮐﻨﻨﺪ ﺭﺍ ﮐﻨﺎﺭ ﺑﮕﺬﺍﺭﻧﺪ ⁉

ﺁﯾﺎ ﺣﻀﺮﺕ ﺣﺴﯿﻦ ﺟﮕﺮ ﮔﻮﺷﻪ ﺣﻀﺮﺕ ﺯﻫﺮﺍ ﻋﻠﯿﻬﻤﺎ ﺍﻟﺴﻼﻡ ﺍﺭﺯﺵ ﺍﯾﻦ ﺭﺍ ﻧﺪﺍﺭﺩ ﮐﻪ ﺣﺘﯽ ﺑﺮﺍﯼ ﯾﮏ ﺭﻭﺯ ﻋﯿﺶ ﻭ ﻧﻮﺵ ﺭﺍ ﮐﻨﺎﺭ ﺑﺬﺍﺭﻧﺪ ﺍﺣﺎﺩﻳﺚ ﻣﺘﻌﺪﺩﻯ ﺩﺭ ﻛﺘﺐ ﺍﻫﻞ ﺳﻨﺖ ﭘﻴﺎﻣﺒﺮ ﻭ ﺷﻴﻌﻪ ﻣﺒﻨﻰ ﺑﺮ ﺭﻭﺯ ﮔﺮﻓﺘﻦ ﺭﻭﺯ ﻋﺎﺷﻮﺭﺍ ﺍﺯ ﺍﻣﺎﻣﺎﻥ ﻋﻠﻴﻬﻢ ﺍﻟﺴﻼﻡ ﻭﺍﺭﺩ ﺷﺪﻩ ﺍﺳﺖ ﺍﻣﺎ ﺁﺧﻮﻧﺪﻫﺎﻯ ﺍﻓﺮﺍﻃﻰ ﺑِﻨﺎ ﻧﺪﺍﺭﻧﺪ ﺑﻪ ﻓﺮﺍﻣﻴﻦ ﺍﺳﻼﻡ ﺗﻮﺟﻪ ﻛﻨﻨﺪ ⁉

ﻳﻜﻰ ﺍﺯ ﺍﻳﻦ ﺭﻭﺍﻳﺎﺕ ﺩﺭ ﻛﺘﺐ ﻣﻌﺘﺒﺮ ﺷﻴﻌﻪ ﺑﺎ ﺗﺮﺟﻤﻪ ﺩﻗﺖ ﻓﺮﻣﺎﻳﻴﺪ :

ﻋﻦ ﻫﺎﺭﻭﻥ ﺑﻦ ﻣﺴﻠﻢ، ﻋﻦ ﻣﺴﻌﺪﺓ ﺑﻦ ﺻﺪﻗﺔ، ﻋﻦ ﺃﺑﻲ ﻋﺒﺪ ﺍﻟﻠﻪ ﻋﻠﻴﻪ ﺍﻟﺴﻼﻡ ﻋﻦ ﺃﺑﻴﻪ، ﺃﻥ ﻋﻠﻴﺎ ﻋﻠﻴﻪ ﺍﻟﺴﻼﻡ ﻗﺎﻝ : ﺻﻮﻣﻮﺍ ﺍﻟﻌﺎﺷﻮﺭﺍﺀ ﺍﻟﺘﺎﺳﻊ ﻭﺍﻟﻌﺎﺷﺮ، ﻓﺎﻧﻪ ﻳﻜﻔﺮ ﺫﻧﻮﺏ ﺳﻨﺔ .

ﻭﺳﺎﺋﻞ ﺍﻟﺸﻴﻌﺔ ﻟﻠﺤﺮ ﺍﻟﻌﺎﻣﻠﻲ ﺍﻟﺠﺰﺀ

ﺍﻟﻌﺎﺷﺮ ﺹ 457 ﺍﻟﺘﻬﺬﻳﺐ :4 299 / 905 ، ﻭﺍﻻﺳﺘﺒﺼﺎﺭ :2 134

ﺗﺮﺟﻤﻪ ﺩﻗﻴﻖ : ﺣﻀﺮﺕ ﻋﻠﻲ ﻋﻠﻴﻪ ﺍﻟﺴﻼﻡ ﻓﺮﻣﻮﺩﻧﺪ : ﺭﻭﺯ ﻋﺎﺷﻮﺭﺍ ﻭ ﺗﺎﺳﻮﻋﺎ ﺭﺍ ﺭﻭﺯﻩ ﺑﮕﻴﺮﻳﺪ ﺯﻳﺮﺍ ﮔﻨﺎﻫﺎﻥ ﻳﻚ ﺳﺎﻝ ﻋﻔﻮ ﺧﻮﺍﻫﺪ ﺷﺪ.

صفحه رسمی استاد سید عقیل هاشمی در فیسبوک :

کتابخانه سایت عقیده

پاسخ:

نقضی:

ابن جوزی از علمای برجسته اهل سنت می نویسد:

"این کارها (روزه گرفتن و برگزاری جشن و سرور در عاشورا)را گروهی از ناصبیان انجام می دهند تا بدین وسیله شیعیان را آزار دهند تا جایی که در راستای این اهدافشان به جعل احادیث رو می آورند"

الموضوعات ج2 ص112

ابن کثیر نیز می آورد:

"نواصب اهل شام برای مخالفت و دشمنی با شیعیان در روز عاشورا کارهایی از جمله پخت و پز و غسل و استحمام و استعمال بوی خوش و پوشیدن لباسهای فاخر می گذراندند تا دشمنی خود را با شیعیان نشان دهند"

البدایه و النهایه ج8ص202

مناوی از علمای اهل سنت می گوید:

"آنچه در فضیلت روزه روز عاشورا ونماز، انفاق، خضاب کردن، روغن زدن وسرمه کشیدن درآن روز بیان شده است بدعتی است از بدعت های قاتلان امام حسین وسرمه کشیدن در روز عاشورا نشانه ای است بر دشمنی با اهل بیت که ترک آن واجب است"

فیض القدیر،ج6 ص236

عجلونی می گوید:

"بزرگان علم حدیث گفته اند فضایلی که درباره روز عاشورا همچون استحباب روزه گرفتن دراین روز و...آمده است همه افتراهایی است که از سوی قاتلان حسین ساخته وجعل شده است"

کشف الخفا،ج2 ص566

پاسخ حلی:

امام صادق فرمود:

"روز عاشورا روز شهادت حسین است. اگر می خواهی بر آن امام شماتت کنی ( در مصیبت او زخم زبان بزنی) در روز عاشورا روزه بگیر. بنی امیه ویاران شامی نذر کردند که اگر حسین کشته شود... روز عاشورا را برای خود عید قرار دهند وآن روز را برای شکر گذاری روزه بگیرند... روزه ی این روز برای مصیبت نیست بلکه تنها به پاسداشت سلامتی بنی امیه است.

حسین دراین روز مصیبت دیده است اگر تو هم مصیبت زده هستی این روز را روزه نگیر واگر از کسانی هستی که قصد شماتت واذیت اهل بیت را داشته وسلامت بنی امیه تورا شاد می کند روزه بگیر"

الامالی،صدوق،ص667

در روایت دیگری آمده است که عبدالملک از امام صادق درمورد روزه روز تاسوعا وعاشورا پرسید امام پاسخ داد:

"این روزها برای روزه گرفتن نیست. چون این روزها روز حزن ومصیبت آسمانیان، اهل زمین ومومنان وروز جشن وشادمانی ابن مرجانه وال زیاد وشامیان است که غضب خدا برآنان وخاندانشان باد"

الکافی،ج4 ص147

خداوند نیز در حدیث قدسی می فرماید:

"خود را شبیه دشمنانم نکنید و کاراهای انها را انجام ندهید که شما هم مانند انها جزو دشمنان من محسوب میشوید"

التهذیب ج6 ص172

اما پاسخ به آن روایات مورد استدلال وهابیان:

1-چنان که شیخ حر عاملی پاسخ میدهد ودراین باره روایاتی هم است که شیخ نقل می کند، حکم استحباب روزه روز تاسوعا وعاشورا با واجب شدن روزه ماه رمضان نسخ شده است. جهت دیدن روایاتی که می گوید روزه آن دو روز با آمدن روزه ماه رمضان نسخ شد رجوع کنید به "وسایل الشیعه،ج10 ص459 باب 21

همین سخن در روایات اهل سنت نیز تکرار شده است که روزه روز عاشورا با واجب شدن روزه رمضان نسخ شد

صحیح بخاری ج2 ص669

2- احادیثی که می گوید روزه آن دو روز مستحب است از باب تقیه صادر شده چرا که موافق روایات اهل سنت است که مرحوم خوانساری این نظریه را نقل می کند

جامع المدارک،ج2 ص226

البته گفته شده است که شایسته است شیعیان در روز عاشورا از خوردن واشامیدن خودداری کنند بدون آنکه نیت روزه گرفتن بکنند ودر اخر روز بعد از عصر چیزی بخورند به غذایی که اهل مصیبت می خورند

مفاتیح الجنان،ص288

https://telegram.me/Rahnamye_Behesht

نظرات() 



آیا راست است که پس از واقعه کربلا امدند حجاب  را از سر زنان حرم کشیدند یعنی سر اهل بیت امام حسین و حضرت زینب عریان شد؟

پاسخ:

این مساله در روایات متعددی نقل شده است .

سید بن طاووس می نویسد:

" مردم در تاراج خیمه های خاندان پیامبر و نور چشم زهرای بتول بر هم پیشی می جستند تا انجا که روپوش زنان را نیز از رویشان کشیدند "

لهوف ص180

بحار الانوار ج45 ص58

مثیر الاحزان می نویسد:

" انان مقنعه زنان را از سرشان و انگشتر را از دستشان و گوشواره را از گوشهایشان و خلخال را از پاهایشان بیرون کشیدند"

مثیر الاحزان ص76

خوارزمی می اورد:

" انان حتی جامه رویین زنان را به زور می کشیدند و می بردند"

مقتل الحسین ج2ص37

الفتوح ج5 ص120

شیخ مفید در ارشاد می اورد:

"لباسهایشان را از رویشان می کشیدند و چون چیره میشد آن را می بردند"

الارشاد ج2ص112

بحار الانوار ج45 ص61


به این نکته نیز باید توجه داشت که  در جامعه اسلامی زنان پیامبر  و ائمه هدی علیه السلام حجاب و پوشش زنانه بسیار كامل بوده و زنان علاوه بر پوشش ظاهری پوشش های متعدد دیگری نیز داشته اند در واقعه كربلا فقط پوشش ظاهری را ربودند اما پوشش های دیگر بوده یعنی به گونه ای نبود كه موها یا اعضای دیگری از بدن آشكار شده باشد. و در روایات نیز اشاره به این نکته شده است که پوشش را از ظاهر ما برداشتند "عن ظهورنا""تنازع ثوبها عن ظهرها"و مانند این تعبیرات

دانش نامه امام حسین ج7 ص

نظرات() 

دوشنبه 19 مهر 1395

عاشورا در کلام علما و بزرگان

نویسنده: ع ج   طبقه بندی: تصاویر، ویژه ماه محرم، 

نظرات() 

دوشنبه 19 مهر 1395

عکس نوشته های عاشورایی

نویسنده: ع ج   طبقه بندی: تصاویر، ویژه ماه محرم، 

نظرات() 

آیا جمله کل یوم عاشورا و کل ارض کربلا که مشهور است ریشه سندی داره و امام صادق این رو گفته است؟

پاسخ:

این جمله گر چه به غلط و یا در زبان برخی خواص و اهل علم شهرت یافته ولی نه تنها برای آن مدرکی وجود نداشته و از هیچ یک از امامان معصوم صادر نشده است بلکه با حدیث امام صادق از جد بزرگوارشان امام حسن در تضاد است که فرمود:

" هیچ روزی مانند روز تو نباشد ای ابا عبدالله"

امالی صدوق ص177

زیرا بر اساس این روایت هر گونه همانندی و مشابهت در سختی ها و مصیبت ها برای روز عاشورا نفی شده است

حتی برخی نقل می کنند:

این جمله از سوی بنی امیه و دشمنان اهل بیت برای تهدید اهل بیت و شیعیان ساخته شده و به منظور ایجاد رعب و وحشت در میان شیعیان ترویج داده شده است ودر ادبیات شیعه رواج یافته است .بدین شکل که بنی امیه پس از پیروزی ظاهری در کربلا اعلام کردند که ما هر روز را بر شیعیان و بنی هاشم همچون روز عاشورا و هر سرزمینی را همچون کربلا خواهیم ساخت

شبهات عزاداری ،عصیری،ج2ص163

اگر از آنچه گذشت بگذریم می توان به یک معنا این جمله را توجیه کرد و صحیح دانست :

به این معنا که بگوییم صف بندی دو جبهه یزیدیان و حسینیان منحصر به روزی همچون عاشورا و سرزمینی همچون کربلا نیست بلکه صف بندی میان حق و باطل در هر زمان و مکان و در طول تاریخ وجود داشته و خواهد داشت اما مهم آن است که ما در کدام جبهه و صف ایستاده و چگونه از امام زمانمان دفاع می کنیم .

https://telegram.me/Rahnamye_Behesht

نظرات() 

پاسخ:

این  سخن  كه امام حسین حجّ خود را نیمه تمام گذاشت، سخن نادرستی است؛ زیرا امام در روز هشتم ذی حجه «یوم الترویه» از مكّه خارج شد.

الکافی ج4 ص535

لهوف ص124

در حالی‏كه اعمال حجّ  كه با احرام در مكّه و وقوف در عرفات شروع می‏شود  از شب نهم ذی حجه آغاز می‏شود.

 بنابراین، امام اصولاً وارد اعمال حج نشده بود، تا آن را نیمه تمام گذارد.آنچه لازم است اینکه هر کس وارد حرم می شود باید مُحرِم شود و  بعد به شرط انجام اعمال عمره می تواند از احرام خارج شود. و قطعا امام  در مدت حضور چند ماهه خود در مکه عمره را انجام داده بودند. و حتی شاید بارها و بارها از احرام خارج شده و مجددا محرم شده و عمره دیگری انجام داده باشند.و این مطلب در منابع روایی به صورت مکرر بیان شده است .

امام صادق فرمود:

"  شخصى كه عمره بجا میاورد هر گاه از عمره فراغت حاصل كند هر جا كه بخواهد میتواند برود. زیرا امام حسین علیه السلام در ماه ذى حجة عمره بجاى آورد و در روز ترویه متوجه عراق شد در صورتى كه مردم متوجه منا شده بودند. عمره در ماه ذى حجه براى كسى كه قصد حج را ندارد مانعى نخواهد داشت."

الکافی ج4 ص535

وسایل الشیعه ج14 ص311

از این رو، امام با انجام عمره، می توانستند از احرام خارج شوند و ایشان اصلا حج تمتع را شروه نکرده بودند، تا آن را نیمه کاره رها کنند.آنچه صحیح است و باید بیان نمود، این است که امام  برای حفظ حرمت حرم، و جلوگیری از ترور ایشان در مکه، به تمتع نپرداختند. و حفظ حرمت حرم، مهم تر از انجام تمتع بود.

لهوف ص82

کامل فی التاریخ ج2ص565

از نظر فقهی نیز تبدیل احرام حج به عمره صحیح نیست و کسی که محرم به احرام حج است اگر نتواند حجش را به اتمام برساند تنها با قربانی کردن از احرام خارج میشود

تهذیب الاحکام ج12 ص349

ایه الله سید محسن حکیم می اورد:

"این که در برخی از کتابهای مقتل امده است که امام حسین عمره اش را به عمره مفرده تبدیل کرد که نشان می دهد ایشان عمره تمتع به جا اورده و از عمره مفرده عدول کرده است در برابر احادیث وارده از اهل بیت قابل اعتماد نیست"

مستمسک العروه الوثقی ج11 ص192

بدیهی است که اگر دلیل قابل اعتمادی وجود داشت که امام حسین احرام حج را به عمره تبدیل کرده است فقها بر خلاف ان فتوا نمی دادند اما چنان که امد نه تنها دلیلی بر این نکته وجود ندارد بلکه دلایلی بر خلاف ان نیز در دست است

دانشنامه امام حسین ج5 ص111

نظرات() 

اهداف قیام حسین علیه السلام:

احیای آیین خدا ونجات از چنگال بدعت ها وامر به معروف ونهی از منکر وتشکیل حکومت اسلامی ومبارزه با ظالمان بوده است:

امام حسین خود فرمودند:

"زمانی که اسلام گرفتار زمامداری مثل یزید شود باید فاتحه اسلام را خواند"

لهوف، ص99-

بحار الانوار،ج44 ص326-

فتوح ابن اعثم،ج5 ص24

وفرمود:

"من شمارا به کتاب خدا وسنت پیامبرش فرا می خوانم چرا که این گروه سنت پیغمبر رآ از بین برده است وبدعت را احیا کرده است. اگر سخنانم را بشنوید وفرمانم را اطاعت کنید شمارا به راه راست هدایت می کنم"

تاریخ طبری،ج4 ص266-

بحار الانوار ج44 ص340

وفرمود:

"اینان گروهی هستند که پیروی شیطان را پذیرفتند واطاعت خدا را رها کرده اند ودر زمین فساد را آشکار کرده اند وحدود الهی رآ از بین برده اند، شراب ها نوشیده اند، من از هرکس که به یاری دین خدا وجهاد در راهش سزاوارترم نا آیین خدا پیروز وبرتر باشد"

تذکره الخواص ص117

وفرمود:

"ایا نمی بینید به حق عمل نمی شود واز باطل جلوگیری نمی گردد در چنین شرایطی بر مومن لازم است که راغب دیدار پروردگارش باشد"

تاریخ طبری،ج4 ص305-

بحار الانوار،ج44 ص381

یعقوبی در تاریخش می آورد:

"یزید به ولید فرماندار مدینه نامه نوشت ودستور داد:

نامه من به دستت رسید حسین وابن زبیر را احضار کن واز آن دو برای من بیعت بگیر واگر نپذیرفتند گردن آن دورا زده وسرهایشان را نزد من بفرست"

تاریخ یعقوبی،ج2 ص241

ذهبی می نویسد:

"یزید به عبیدالله نامه نوشت که حسین به سوی کوفه عازم است خودرا برای مقابله با او آماده کن. از این رو بود که ابن زیاد حسین را کشت وسر اورا برای یزید فرستاد"

تاریخ الاسلام،ج5 ص10

امام حسین فرمود:

"من تنها برای اصلاح امت جدم قیام کردم، می خواهم امر به معروف ونهی از منکر کنم وبه روش جدم وپدرم علی بن ابی طالب رفتار نمایم"

فتوح ابن اعثم،ج5 ص33-

بحار الانوار،ج44 ص329

وفرمود:

"پیامبر در زمان حیاتش گفت هرکس سلطان ظالمی را ببیند که حرام خدا را حلال شمرده وپیمان خدا را شکسته وبا سنت پیامبر مخالفت می ورزد وبه بندگان ظلم می کند اما با او مبارزه نکند شایسته است خدااورا در جایگاه آن سلطان در جهنم قرار دهد"

فتوح،ج5 ص143-

بحار الانوار،ج44 ص381

وفرمود:

"خدایا هدف ما از قیام آن است که نشانه های دین تورا آشکار سازیم ودرستی رآ درهمه بلاد بر ملا کنیم تا بندگان مظلومت آسوده باشند وفرایض وسنت واحکامت مورد عمل قرار گیرد"

بحار الانوار،ج97 ص79

روی این حساب اهل بیت دستور داده اند با برپایی مراسم عزاداری وگریه بر اوحسین یاد اورا همیشه زنده نگه دارند تا اهداف او از قیام همواره مورد توجه شیعیان باشد ودر راستای تحقق آن حرکت کنند.

وسایل الشیعه،ج14 ص500 باب 66

ومصیبت حسین علیه السلام را بزرگترین مصیبت معرفی کرده اند که مصیبتی بالاتر از آن نیست

بحار الانوار ج44 ص269 باب 32

https://telegram.me/Rahnamye_Behesht

نظرات() 

طبق نظر مشهور شهر بانو دختر یزگرد اخرین پادشاه ساسانی همسر امام حسین و مادر امام زین العابدین است

المناقب ج3 ص208

تاریخ الایمه ص24

الکافی ج1 ص466

اثباه الوصیه ص168

التهذیب ج6 ص77

اعلام الوری ص256

الارشاد ج2 ص138

بحار الانوار ج46 ص12

بجز شهر بانو نام های دیگری نیز برای مادر امام سجاد ثبت است مانند شاه زنان، شه زنان، جهان شاه، شهر بان، شهر بانویه، و...

در توجیه و تبیین اسامی متعدد می توان چند وجه بیان کرد:

1-برخی از این نام ها به یک نام بر می گردد که به لهجه های مختلف بیان شده است

2-برخی نام ها تصحیف یا مخفف یا ترجمه شده اند

3-برخی نام ها را امام علی یا امام حسین پس از اسارت بر وی نهادند و برخی لقب هستند نه اسم

در چگونگی ازدواج شهر بانو با امام حسین گفته اند:

او پس از شکست سپاه ایران به اسارت مسلمین در آمد .او پس از اسارت آزاد شد و امام حسین با او ازدواج کرد .تاریخ اسارت را برخی منابع در دوران عمر و برخی در زمان خلافت عثمان دانسته اند

دانشنامه امام حسین، ری شهری، ج1 ص259

https://telegram.me/Rahnamye_Behesht

نظرات() 

سوال

مگر نه اینکه مختار ثقفی قاتلان امام حسین‌(علیه السلام)رابه قتل رسوند پس چرا امام زمان(عجل الله فرجه)رامنتقم مینامیم و در دعای ندبه ایشان را با جمله(أین الطالب بدم المقتول بکربلاء)مخاطبه میکنیم؟

پاسخ:

یکی از القاب امام زمان چنان که در روایات امده است " منتقم" است.

در حدیث قدسی امده است که خداوند می فرماید:

" او حجت حتمی برای اولیایم و منتقم از دشمنانم است"

الغیبه، طوسی، ص147

امام صادق فرمود:

" وقتی حسین شهید شد خاندان ما در مدینه می شنیدند که کسی می گفت امروز به این امت بلا نازل شد خوش نمی بینید تا قایمتان بر پا خیزد و دشمنانتان را بکشد و انتقام خون شهیدانتان را بگیرد"

کامل الزیارات ص553

امام صادق فرمود:

" مهدی خروج می کند و انتقام خون حسین را می گیرد"

البرهان فی تفسیر القران، ج3 ص528

در تبیین چگونگی منتقم بودن امام عصر می توان دو وجه را بیان کرد:

1-امام زمان عهده دار تمام خون‌هایی است که به ناحق در طول تاریخ ریخته شده است و با ایجاد عدالت و پایان دادن به جریان ظلم سبب می‌شود انتقام مظلومان جهان را بگیرد. مظلوم‌ترین فردی که در عالم کشته شده است، حضرت سیدالشهدا است از این رو امام مهدی خونخواه و منتقم خون امام حسین است.

2-امام عصر از فرزندان یا طرفداران قاتلین امام حسین که راضی به فعل انها بوده اند انتقام می گیرد

از امام رضا سؤال کردند آن افرادی که امام حسین را کشتند. نیستند که از آنها انتقام بگیرند. در قرآن می‌خوانیم نباید گناه دیگری را به گردن فرد دیگری انداخت؛ امام رضا می‌فرمایند " هرکسی در عصر ظهور راضی باشد به کاری که یزید و یزیدیان با امام حسین انجام دادند، امام مهدی از آنها انتقام می‌گیرد."

عیون الاخبار ج1 ص273

https://telegram.me/Rahnamye_Behesht

نظرات() 

شنبه 17 مهر 1395

شهادت علی اصغر، افسانه یا واقعیت؟

نویسنده: ع ج   طبقه بندی: پرسش و پاسخ، ویژه ماه محرم، 

سوال

ایا به راستی شهادت علی اصغر در منابع معتبر امده یا افسانه است ایا راست است که امام برایش اب طلبید ایا این طلبیدن نقص بر امام نیست؟

پاسخ:

در این که طفل شیر خواری از امام حسین در کربلا به شهادت رسید جای هیچ شک و شبهه ای نیست .

اما درباره نحوه شهادت ایشان دو نقل قول است که مشهورترین انها که در بسیاری از کتب نقل شده چنین است:

مقتل لهوف چنین آمده است:

" امام حسین به در خیمه آمد و فرمود: «خواهرم زینب، طفل کوچک‏ مرا بیاور تا با وى وداع گویم، امام او را گرفت تا ببوسد، حرملة بن کاهل تیرى انداخت که آن گلوگاه کودک را سوراخ کرد، امام به زینب فرمود: او را بگیر».

بعد خون صغیر را با دو کف دست بگرفت تا پر شد و آن خون را به سوی آسمان پاشید و فرمود: «چه آسان است آنچه در محضر خدا بر من وارد مى‌‏آید

امام باقر می‌‌فرماید: از آن خون قطره‌‌ای به زمین فرود نیامد.

لهوف ص168

بحار الانوار ج45 ص46

الاخبار الطوال ص258

بغیه الطلب ج6 ص2629

الارشاد ج2 ص108

اعلام الوری ج1 ص466

روضه الواعظین ص208

مثیر الاحزان ص70

البدایه و النهایه ج8 ص186

مناقب ابن شهر اشوب ج4 ص109

تذکره الخواص ص252

الاحتجاج ج2 ص101

مقتل الحسین ج2 ص32

الفتوح ج5 ص115

تاریخ یعقوبی ج2 ص245

و...

نقلی دیگر نیز وجود دارد که :

زینب خواهر امام کودک را آورد و گفت: این طفل تو سه روز است که آب نیاشامیده، برایش آبی طلب کن. امام(ع) کودک را بر روی دست گرفت و فرمود: «اى قوم شیعیان و اهل بیتم را کشتید و فقط این طفل باقى مانده که از عطش به خود مى‏‌پیچد، او را باشربتى از آب سقایت کنید».

در بین سخنان امام مردی از دشمن تیری انداخت که کودک را گلو برید و امام آنان را نفرینی کرد آن‌گونه که به دست مختار و دیگران گرفتار آمدند.

پس از آن امام حسین(ع) با خداوند چنین سخن گفتند: «پروردگارا، هرچه بر سر من می‌آید، در برابر چشمان تو است، از این‌رو [همگی] بر من آسان است». سپس ادامه دادند: «پروردگارا، اگر یاری‌ات از آسمان را از ما دریغ داشتی، پس آن [نصر و یاری] را برای کسی که از ما بهتر است قرار ده؛ و انتقام ما را از این ستم‌کاران بگیر، و آنچه بر ما می‌گذرد، ذخیره آخرتمان قرار ده».

معالی السبطین ج1 ص418

نفس المهموم ص349

البته چنان که گذشت نقل اول چون کثرت طرق دارد و در بسیاری از کتب معتبر امده لذا موثق تر است .با این وجود با توجه به نقل دوم می توان در مورد فلسفه درخواست کردن امام حسین از انان چنین گفت:

1-امام می خواست با این کار وجدان خفته را در دشمن احیا و اسباب هدایت آن ها را فراهم نماید. چون آن امام همام در لحظات آخر هم از هدایت لشگریان ابن زیاد، خودداری نفرمود.

2- حضرت در صدد اتمام حجت بودند، تا در قیامت برای لشگریان ابن سعد در مورد بستن آب، هیچ عذری باقی نماند.

3-امام حسین می خواست با نمایش فرزند خردسالش به عالم بفهماند که دشمنان آن حضرت خیلی سنگدل بوده و به کودکان شیرخوار هم رحم نکردند.

البته چنان که گفته شد نقل اول معتبر است .

برخی نیز معتقدند که حضرت علی اصغر در کربلا یک ساله بودند و قول به شش ماهه بودن ایشان منبع معتبری ندارد

نظرات() 

پاسخ:

در روایتی که در یکی از معتبرترین کتب تاریخ مسلمانان یعنی تاریخ طبری با سند صحیح آمده حسین بن علی امام سوم شیعیان شخصیت چندان اخلاقمداری نبوده

متن روایت:

قال ابومحنف:حدثنی الحارث بن کعب الوالبی،عن عقبة بن سمعان قال:.

ترجمه: عقبه بن سمعان گوید: وقتی حسین از مکه درآمد فرستادگان عمرو بن سعید بن عاص به سالاری یحیی بن سعید راه او را گرفتند و گفتند: باز گرد، کجا میروی؟!….والخ

آنگاه حسین برفت تا به تنعیم رسید و کاروانی آنجا دید که از یمن می آید و بحیر بن ریسان حمیری که از جانب یزید عامل یمن بود برای وی فرستاده بود که پیش یزید می بردند. حسین کاروان را بگرفت و همراه ببرد(کاروانی که متعلق به وی نبود را صاحب شد), پس از آن به شتر بانان گفت: شما را مجبور نمیکنم، هر که خواهد با ما به عراق آید کرایه او را می دهیم و مصاحبتش را نیکو می داریم وهر که نخواهد همینجا از ما جدا شود کرایه او را به قدر مسافتی که پیموده می دهیم.

تاریخ الطبری، جلد پنجم، ص385 و 386 به تحقیق محمد ابراهیم،چاپ دارالمعارف مصر

حسین بن علی در راه کربلا به کاروانی تعلق به عامل یزید در یمن بر می خورد که اقلامی را برای یزید به دمشق می برده است. ایشان کاروان را توقیف کرده و اموال آن را صاحب شده و با رأفت اسلامی به شتربانان می فرماید دوست دارید بار را برای من تا عراق بیاورید، دوست ندارید برید.

اینکه این امام معصوم و عاری از گناه! مگر برای امر به معروف نرفته بود ؟ خوب چرا سر راه دست به دزدی و راهزنی میزند ؟؟

پاسخ :

بررسی سندی روایت:

1-این روایت در کتب شیعه نیامده است .بلکه طبری که از متعصبین و از مخالفین سرسخت اهل بیت است این روایت را نقل کرده لذا روایتش مردود است.جهت اثبات دشمنی و مخالفت طبری با اهل بیت یک نمونه یاد آور می شویم .

طبری در تاریخ خودش نقل می کند که پیامبر در جریان یوم الدار در جمع خویشان خود چنین فرمود:

"کدامیک از شما مرا براین امر کمک می کند تا برادر ووصی وجانشین من درمیان شما باشد؟

حضرت علی پاسخ مثبت داد.

پیامبر درموردش فرمود:

"همانا این شخص برادر ووصی وجانشین من در میان شما است"

تاریخ طبری،ج2 ص220

اما همین طبری در تفسیرش وقتی این داستان را نقل می کند سخنان پیامبر را تحریف می کند وچنین نقل می کند:

"پیامبر گفت کدامیک از شما مرا یاری می کند تا برادر من وچنان وچنان باشد"( لیکون اخی وکذا وکذا)

و وقتی علی اعلام آمادگی کرد سخن پیامبر را خطاب به او چنین می آورد:

"این شخصی برادر من وچنان وچنان است"( ان هذا اخی وکذا وکذا)

جامع البیان،ج19 ص149

دیدیم که چگونه طبری لجاجت و تعصب خود را در برابر ولایت اهل بیت با تحریف کردن نشان می دهد

2-در سند روایت ارسال وجود دارد و برخی از راویان ذکر نشده اند .روشن است که روایت مرسل قابل استناد نیست .بین ابو مخنف که در عصر امام صادق بوده با عقبه بن سمعان که از یاران امام حسین بوده راویانی بوده اند که ذکر نشده و تنها به یک راوی اشاره شده است .

3-روایت طبری از ابو مخنف هم ارسال دارد .زیرا طبری مستقیما از ابو مخنف نقل می کرد در حالی که سال ها بین انها فاصله است .با یک روایت مرسل و بدون سند نمی توان بر مطلبی بدین مهمی استدلال کرد

4-یکی از افرادی که در سند روایت واقع شده است حارث بن کعب والبی است که مجهول است لذا روایتش مردود است

مستدرکات علم رجال الحدیث ج2 ص275

5-در کتبی همانند ارشاد شیخ مفید سخنی از مصادره اموال نیست و فقط امده است که امام در منزل تنعیم شتران این کاروان را اجاره کرده بود

الارشاد ج2 ص68

بحث دلالت:

بعد از عهد شکنی معاویه در اعلام ولایت عهدی فرزندش یزید (که بر خلاف مفاد صلح نامه امام حسن مجتبی و معاویه بود)، امام حسین حکومت یزید را نامشروع دانسته و وظیفه خود را مخالفت و قیام در برابر آن می دانست و از همان روزهای نخست حکومت یزید حرکت اعتراضی خود را آغاز کردند و به مکه رفتند. بعد از اینکه مأموران یزید در صدد بودند با هتک حرمت مکه و بیت الله آن حضرت را به قتل بر سانند، حج خود را ناتمام گذاشته و مکه را به قصد عراق ترک کردند. در این زمان مبارزه بین امام و مأموران مخفی یزید شروع شده بود. در منزل تنعیم که بعد از مکه در مسیر عراق قرار گرفته است امام در راستای مبارزه خود دستور مصادره اموال کاروان یزید را صادر کردند و با این کار خود عدم مشروعیت یزید را عملاً به همگان اعلام نمودند.

امام از جانب خداوند حاکم و امام بوده است که یزید حق حکومت او را سلب کرده بود و امام حق تصرف در اموال حکومتی را داشته است .امام بنابر مصلحتی که دیدند اقدام به این کار کردند و روشن است که این تصرف در مال غیر نبوده است بلکه اموالی بوده است که تصرف در آن حق امام بوده و یزید به ناحق در آن تصرف کرده بود.


نظرات() 

پاسخ:

1-در ابتدا از آنها می پرسیم تعریفی برای شیعه وغیر شیعه ارائه دهند تا ما بدانیم آنان به چه کسی می گویند شیعه وبه چه کسی می گویند غیر شیعه.

اگر در فرهنگ آنان شیعه همان پیروان وهواداران ابوسفیان، معاویه ویزیدیان است وکسانی که راه را برحسین بستند وزن وفرزند اورا به اسارت بردند وحسین را شهید کردند دراین صورت آن قاتلین وجنایتکاران مانند عبیدالله و عمر بن سعد و ابن سنان و حرمله و شمر و شبث و خولی و دیگر از سپاهیان یزید شیعه بودند وشهدای کربلا غیر شیعه بودند.و هر نامی که می خواهند برای انها بگذادند .

اما اگر شیعه را به معنای پیرو و عاشق و دوستدار حقیقی ومخلص ومطیع امام که حاضر است جان خود را بلکه مال و ابرو و قطره قطره خونش را و هست و نیست خود را پیشکش امامش کند معنی کنیم دراین صورت جدا این تهمت از خنده دار ترین طنزهای تاریخ است است.

آری شیعه واقعی کسی است که از زبان رییس مذهب چنین توصیف شده :

" شیعه بودن به زبان نیست که کسی به زبان بگوید من شیعه ام ولی در رفتار و در کردار با ما مخالفت کند .شیعه همیشه با زبان و دل با ما همراست"

وسایل الشیعه ج15 ص247

امام باقر فرمود:

" شیعه ما تنها کسی است که از خدا اطاعت کند"

امالی طوسی ج1 ص279

امام صادق فرمود:

" اصحاب و شیعیان ما عاقلان و متقیان هستند و هر کس که عاقل و متقی نیست جزو شیعیان من محسوب نمی شود"

رجال کشی ص219

وفرمود:

" کسانی هستند که خود را شیعه معرفی می کنند که از یهود و نصاری و مجوس و مشرکین بدتر هستند"

بحار الانوار ج65 ص166

وفرمود:

" خداوند هیچ ایه ای در مذمت منافقین نازل نکرد مگر انکه مراد خداوند کسانی بوده که خود را شیعه معرفی می کنند در حالی که شیعه نیستند"

همان مدرک

امام رضا فرمود:

" شیعیان ما کسانی هستند که در برابر امر ما تسلیم هستند و از سخنان ما پیروی می کنند و با دشمنان ما در مخالفت هستند و هر کس چنین نباشد شیعه نیست"

صفات الشیعه ص162

در این رابطه روایات فراوانی است که شیعیان واقعی را بیان می کند .جهت اگاهی رجوع شود:

بحار الانوار ج65 ص150 باب19

2-امام حسین نیز قاتلانش را چنین معرفی می کند:

"وای بر شما ای شیعیان ال ابوسفیان اگر دین ندارید واز روز معاد نمی هراسید دست کم در دنیای خود آزاده باشید "

لهوف،ص71

آری اگر مراد از شیعیانی که قاتلان امام حسین بودند شیعیان ابوسفیان، یزید وشمر است سخن آنان درست است که قاتلان حسین شیعه بودند اما شیعه خاندان ابوسفیان

3-در صف بندی جنگ ها و تصمیم گیری ها است که شیعه از غیر شیعه شناخته می شود .به فرض در سپاه عمر سعد کسانی بودند که خود را شیعه معرفی می کردند اما با حضور در صف دشمنان اهل بیت نشان دادند که از ابتدا انان شیعه نبوده و محبت اهل بیت را به دل نداشته اند و به دروغ اظهار تشیع می کرده اند

4-به این نکته نیز باید توجه کرد :

شهر کوفه سال ها قبل از واقعه کربلا از شیعیان واقعی خالی شده بود چنان که در روایات آمده است که وقتی حضرت علی به کوفه آمد به امام حسن دستور داد تا بین مردم ندا دهد که در مساجد نماز تراویح نخوانند وقتی کوفیان این سخن را شنیدند فریادشان بلند شد که می گفتند:"وای عمر!وای عمر! .علی می خواهد سنت عمر را از بین ببرد .

امام علی به حسن فرمود حال که چنین است رهایشان کن

شرح نهج البلاغه،ابن ابی الحدید،ج12 ص178

وسایل الشیعه،ج5 ص192

https://telegram.me/Rahnamye_Behesht

نظرات() 

سوال

می گویند رسم عرب چنین بوده که در جنگ ها سرها را از تن جدا می کردند فرقی نمی کرده چه مظلوم باشد و چه ظالم لذا مصیبت حسین عادی است و نیز همانند مصیبت حسین برای دیگران نیز اتفاق افتاده چرا تنها برای حسین عزاداری می شود؟

پاسخ:

این سوال دو بخش دارد.

نخست انکه انچه با حسین و اهل بیت ایشان انجام شد کاری رایج و مرسوم در آن زمان بوده است ؟

پاسخ روشن است :

ایا اگر تمام دنیا دروغگویی را پیشه سازند قبح دروغ گویی می ریزد ؟ ایا اگر تمام دنیا جنایت پیشه کنند قبح جنایت کردن می ریزد؟ ایا اگر تمام دنیا دزدی پیشه کنند قبحش می ریزد؟

انچه با حسین و اهل بیتش کردند نیز چنین است اگر چه بگوییم رسم عرب چنین بوده .کشتن مظلوم و به اسارت گرفتن انها قبیح و زشت است فرقی نمی کند مظلوم هر کس باشد.

اما بخش دوم سوال که همانند مصیبت امام حسین در طول تاریخ بارها تکرار شده و حتی سرنوشت برخی بسیار فجیع تر از داستان کربلا بوده چرا برای انها گریه نمی کنیم و تنها برای حسین علیه السلام و اهل بیت ایشان گریه می کنیم .

پاسخ این سوال نیز روشن است به این بیان:

مقام افراد در نسبت سنجی میزان مصیبت وارده به انها موثر است .

ایا اگر مثلا ما به خانه انیشتن دانشمند بزرگ حمله کنیم و او را به طرز فجیعی بکشیم و اهل بیتش را آواره کنیم و عینا همین کار را در برابر فردی عامی و بی سواد انجام دهیم مصیبت این دو با هم برابر است ؟

مقام و جایگاه انشیتن اقتضای تکریم و احترام و یژه ای را داشت ما نه تنها رعایت این احترام را نکردیم بلکه او را به بدترین وضع از بین بردیم روشن است که مصیبت این دو با هم برابر نیست .

حال اگر فردی در عالم باشد که جایگاه و مقامش به قدری بلند و والا باشد که هیچ کس قابل قیاس با او نباشد چنان که امام علی فرمود:

" هیچ کس با آل محمد قابل قیاس و مقایسه نیست و انان برتر از همگان است"

نهج البلاغه صبحی صالح ص47

و انها برتر از تمام انبیا و فرشتگان و برترین مخلوقات خدا باشند

بحار الانوار ج26 ص267 باب6

آیا اگر ما بیاییم این گونه افراد را که شایسته احترام و تکریم ویژه ای هستند به گونه که اختصاص به انها داشته باشد ، به بدترین شکل از بین ببریم و با اهل بیتشان به بدترین وضع رفتار کنیم بزرگترین جنایت را مرتکب نشده ایم ؟

آیا نمی توان گفت که مصیبت انها در تاریخ تکرار نشدنی است زیرا دیگر همانند انها در عالم وجود ندارد .

حال اگر در میان این افراد که برترین مخلوقات خدا هستند یکی از انها به بدترین وضع از دیگران به شهادت برسد و با اهل بیتش به بدترین وضع رفتار شود ایا نمی توان گفت که دیگر مصیبت او در عالم همانند ندارد؟

لذا امام حسن به امام حسین فرمودند :

" هیچ روز و مصیبتی مانند روز و مصیبت تو نیست"

امالی صدوق ص116

وامام صادق فرمود:

" مصیبت حسین بزرگترین مصیبت است"

علل الشرایع ج1 ص225

و پس از شهادت حسین اتفاقات عجیبی در عالم افتاد همانند خون گریه کردن اسمان ، خورشید گرفتگی، گریه کردن زمین، گریه کردن همه موجودات عالم برایش، و... که همه نشان می دهد مصیبت حسین تکرار نشدنی است

بحار الانوار ج45 ص201 باب40

https://telegram.me/Rahnamye_Behesht

نظرات() 

متن شبهه:

یکی از مواردی که از ساخته های روحانیون شیعه هست و هیچ جایگاهی حتی در اسلام ندارد ؛ عزاداری برای حسین بن علی است که متاسفانه معضل شدیدی برای جامعه ما به لحاظ مختلف شده است.

به روایت زیر توجه فرمایید :

علی بن إبراهیم، عن أبیه، عن النوفلی، عن السكونی، عن أبی عبد الله (علیه السلام) قال: قال رسول الله (صلى الله علیه وآله): ضرب المسلم یده على فخذه عند المصیبة إحباط لاجره.

نام کتاب : الكافی- ط الاسلامیة نویسنده : الشیخ الكلینی جلد : 3 صفحه : 224

الکافی ج 3 ص 126 چاپ منشورات فجر بیروت

من لا یحضره الفقیه از شیخ صدوق ج 1 ص 151 و...

ترجمه : هر مسلمانی که به هنگام مصیبت دست خود را بر رانش بکوبد ، موجب تباه کردن اجر خویش می شود (اجرش نابود میشود)

پاسخ به شبهه:

1-در این روایت دو فرد وجود دارند که هر دو چون از اهل سنت هستند لذا روایت انها قابل استناد نیست .نوفلی و سکونی

2-این روایت معارض دارد و از امام صادق در روایت دیگری نقل شده است که فرمود:

" پاداش مومن در مرگ فرزند بهشت است صبر کند یا نکند"

وسایل الشیعه ج2 باب72 روایت7

3-به فرض که دلالت روایت کامل باشد باز هم از اصل عزاداری نهی نمی کند بلکه از انجام عزاداری که ملازم با این حرکت باشد نهی می کند .شما می توانید بگویید که در این مراسم این عمل انجام نگیرد نه این که عزاداری را تحریم کند

4-در مشروعیت عزاداری برای مردگان و برای امام حسین روایات فراوانی وارده شده است که ما در پاسخ های گذشته اشاره داشته ایم وکسی نمی تواند عزاداری را به طور مطلق تحریم کند که جهت اگاهی بیشتر رجوع کنید:

وسایل الشیعه ج3 ص279 باب87

5-ممکن است تصور شود که اگر زدن بر ران به هنگام پیش امدن مصیبت حرام باشد پس سینه زنی در مراسم امام حسین نیز همین حکم را دارد.

پاسخ آن روشن است .دست زدن بر ران که مورد روایت است ناظر به مصیبت های شخصی و فردی است و این که گاهی مصیبت زده بر اثر بی تابی جام صبرش لبریز میشود و عکس العملی نشان می دهد که دور از آداب صابران است .

ولی سینه زدن در عزاداری امام حسین نشانه حزن دینی است نه حزن شخصی و نشانه محبت به پیامبر و خاندان اوست که به دست سفاکان روزگار و انسان های بی رحم کشته شده اند .

به تعبیر دیگر سینه زنی در اینجا بر خاسته از بی تابی روحی و ضعف ایمان که مورد روایت است نیست و هر گز در آن اعتراضی به تقدیر خداوند وجود ندارد بلکه برخاسته از حب درونی به پیامبر و ال اوست که حقیقت دین را تشکیل می دهد .این نوع حرکتها که همراه با نوحه خوانی و سینه زنی و پرچم های سیاه است نشان دهنده امور زیر است :

احیای مکتب عدالت خواهی و ظلم ستیزی

توجه دادن نسل حاضر به خیانت حاکمان گذشته

ابراز همدردی با پیامبر و خاندان او

لذا سینه زنی برای امام حسین از مورد روایت که مصیبت های فردی است خارج است .

پاسداری از مرقد پیامبران و امامان، ایت الله سبحانی، ص90

https://telegram.me/Rahnamye_Behesht

نظرات() 

در برخی از ماخذ امده است که امام حسین آن زمینها را خرید و پس از آن آنها را به همان فروشندگان بخشید و با آنان شرط کرد که زایران را راهنمایی کنند و سه روز انان را پذیرایی کنند.

شیخ بهایی در کشکول خود می آورد:

" روایت شده است که حسین نواحی از کربلا که مدفنش آنجا است را از اهل نینوا و غاضریه به شصت هزار درهم خرید و وآن را به آنها بخشید با این شرط که زایران قبرش را به سوی قبرش راهنمایی کنند و سه روز از انان پذیرایی کنند"

کشکول ج1 ص280

مستدرک الوسایل ج10 ص321

سفینه البحار ج7 ص208

https://telegram.me/Rahnamye_Behesht

نظرات() 

ابزار هدایت به بالای صفحه