تبلیغات
کوچه ای به سمت خدا - مطالب ابر محرم

کوچه ای به سمت خدا

کسب هر موفقیتی، نیازمند صبر است.

***** علی علیه السلام می فرماید : كسى كه به چیزى عشق ورزد، آن عشق، چشمش را نابینا و دلش را بیمار مى سازد، آنگاه با چشمى ناسالم نگاه مى كند و با گوشى ناشنوا می شنود **نهج البلاغة (للصبحی صالح)، ص: 160.

سوال

به نظرم وقتیکه میگیم حسین برای حفظ اسلام کشته شد به دین خدا اهانت کرده ایم ودر حقیقت پذیرفته ایم که نابودی اسلام و بقای اسلام منوط به بود و نبود یک انسان است

پاسخ:

در این سخن که بقای اسلام راستین و حقیقی وابسته به وجود اهل بیت است شکی نیست زیرا اگر انها نباشند به قدری از اسلام تفسیرهای غلط صورت می گیرد که گویی اسلام از بین رفته است .به این نکته در روایات فراوانی اشاره شده است

بحار الانوار ج23 ص99 باب6"

"مردم تنها بوسیله اهل بیت است که هدایت می شوند و الا هلاک میشوند"

اما منظور از اینکه می گوییم امام حسین برای دفاع از دین کشته شد این است که دین با شهادت او زنده شد و این وضع در مورد شهدایی مانند جعفر و حمزه و امثال انها که شهادتشان موجب حیات دین شد ثابت است.

چون یزید با اعمالش موجب اضمحلال و ابطال احکام دین شده بود و از انجایی که مردم هر گاه حاکم خود را متجاهر به فسق و شرب خمر و ارتکاب فجور ببینند خودشان نیز به آن سو کشیده می شوند" الناس علی دین ملوکهم"" مردم بر روش پادشاهان خود هستند"

امام حسین با شهادت خود و عزایزانش جلوی نابودی دین را گرفت چنان که شاعر " ابوالحب کبیر"در شعری به زیبایی زبان حال امام حسین را چنین به تصویر می کشد:

"با پرودگارم عهدی بسته ام که انجام نمی شود"

"جز با کشته شدنم پس مرا بالا ببر و بیفکن"

"اگر دین محمد استوار نمی ماند "

"جز با کشته شدن من پس ای شمشیرها مرا بر گیرید"

مستدرکات اعیان الشیعه ج3 ص191

https://telegram.me/Rahnamye_Behesht

نظرات() 

سوال

ببخشید چرا در سجده زیارت عاشورا ما از خدا بابت این مصبیت بزرگ شکرگذاری میکنیم؟؟مگر مصیبت به این بزرگی شکر داره

پاسخ:

طبق بینش اسلامی انسان مومن به جهت شناختی که در باره خداوند دارد هر چه از سوی پرودگارش به او برسد شکر گزار است و در برابر حوادث تسلیم است .

امام حسین در شب عاشورا در جمع اصحاب و اهل بیت خود چنین عرضه داشت:

"خدا را در حالی که در وضع مناسب و خوب هستم یا در ناراحتی هستم حمد و ستایش می کنم"

تاریخ طبری ج5 ص418

الارشاد ج2 ص91

شیخ حر عاملی نیز در وسایل الشیعه شریف بابی را گشوده است به ذکر روایات اهل بیت تحت عنوان:

"باب استحباب شکر خداوند در هنگام مصایب"

وسایل الشیعه ج3 ص246 باب73

شیخ کلینی روایت می کند که امام صادق فرمود:

"پیامبر چنین بود که وقتی مساله ای برایش پیش می امد که او را خوشحال می کرد حمد خداوند را بر آن نعمت به جا می آورد و اگر مساله برایش پیش می آمد که ناراحتش می کرد می فرمود حمد برای خداوند است در همه حالات"

الکافی ج2 ص97

مساله کربلا اگر چه از یک نظر مصیبتی جانگداز بود اما از نظر دیگر نعمتی بزرگ برای مسلمین و اسلام بود زیرا به برکت خون امام حسین و یارانش اسلام از انحراف نجات یافت .انحرافی که نزدیک بود از طریق یزیدیان و بنی امیه تمام جامعه اسلامی و شریعت پیامبر گرامی را در بر گیرد.

شهادت امام حسین از این انحراف بزرگ جلوگیری کرد و این جای شکر دارد .

از سوی دیگر قیام کربلا بهترین الگو برای تمام آزادگان جهان است که در مسیر ظلم ستیزی قرار دارند از این نگاه نیز جای شکر بر این نعمت وجود دارد.

https://telegram.me/Rahnamye_Behesht

نظرات() 

این مطلب در منابع متعددی از روایات شیعه و سنی نقل شده است .

حاکم نیشابوری از علمای برجسته اهل سنت روایت می کند :

"پیامبر روزی امام حسین را دیدند و شروع کردند به گریه کردن .از ایشان سوال کردند که چرا گریه می کنید؟

ایشان فرمودند:

"جبرییل بر من نازل شد و اطلاع داد که بزودی امتم همین فرزندم را شهید می کنند و جبرییل مقداری از تربت او را که به رنگ سرخ در آمده بود به من داد"

مستدرک علی الصحیحین ج3 ص176

حاکم همین مضمون را در ج4 ص398 از کتابش نقل می کند.

گریه کردن پیامبر گرامی بر امام حسین را دیگران از علمای اهل سنت نیز نقل کرده اند از جمله:

متقی هندی در کنزالعمال ج7 ص106

مسند احمد بن حنبل ج3 ص242

طبری در ذخایر العقبی ص147

هیثمی در مجمع الزواید ج9 ص187

ابن حجر در صواعق المحرقه ص115

و...که جهت اگاهی رجوع فرمایید:

فضایل الخمسه ،محقق فیروز آبادی ،ج3 ص272 به بعد

مساله گریه کردن پیامبر گرامی بر امام حسین و خبر دادن جبرییل از شهادت ایشان در منابع متعددی از کتب شیعه نیز ذکر شده است مانند:

کامل الزیارات ص146

کشف الغمه ج2 ص270

الارشاد ج2 ص130

اعلام الوری ج1ص428

امالی صدوق ص191

مناقب ابن شهر اشوب ج2 ص209

و...که جهت اگاهی بیشتر رجوع کنید به :

بحار الانوار ج44 ص223 باب30

روشن است که ما نیز اگر برای حسین علیه السلام گریه و عزاداری می کنیم به پیامبر گرامی اقتدا کرده ایم همان پیامبری که خداوند در باره او می فرماید:

"انچه را رسول خدا برای شما اورده بگیرید و اجرا کنید "

حشر 7

ومی فرماید:

"برای شما در سیره پیامبر اسوه نیکویی است ( به او اقتدا کنید)"

احزاب21

https://telegram.me/Rahnamye_Behesht

نظرات() 

درباره اینکه سر مقدس امام حسین کجا است اقوال متعددی مطرح است مانند: اینکه یا در نجف است یا در دمشق یا در کربلا یا در مدینه و یا در مصر .

قول به اینکه در کربلا است قول مشهور علماست اما قول به اینکه سر مطهر در نجف در کنار قبر امام علی است مستند روایی دارد و در کتب معتبر ذکر شده است .

در کتاب کامل الزیارات منقول است که امام صادق فرمود:

"هنگامی که به نجف می آیی دو قبر می بینی قبری بزرگ و قبری کوچک .قبر بزرگ قبر امیر مومنان است و قبر کوچک محل دفن سر حسین بن علی است"

کامل الزیارات ص84

بحار الانوار ج100 ص242

در روایت دیگر فرمود:

"هنگامی که سر حسین را به شام بردند یکی از وابستگان ما آن را ربود ودر کنار امیر مومنان به خاک سپرد"

الکافی ج4 ص571

بحار الانوار ج45 ص178

تهذیب الاحکام ج6 ص34

اما در مورد کربلا :

سید بن طاووس نیز می اورد:

"درباره سر حسین روایت شده است که بازگردانده شد و در کربلا به همراه پیکرش به خاک سپرده شد"

لهوف ص225

علامه مجلس می نویسد:

"بدان از روایات بدست می اید که سر امام حسین و بدن های ادم و نوح و هود و صالح در کنار امام علی با او دفن هستند بنابراین شایسته است که بعد از زیارت امام علی همه انها زیارت شوند"

بحار الانوار ج100 ص251

ونیز می نویسد:

"مشهور در میان علمای شیعه این است که سر امام حسین با بدنش دفن شده امام سجاد آن را به کنار جسد بازگردانده اما اخبار فراوانی نقل شده که سر امام در کنار قبر امیر مومنان دفن شده است"

بحار الانوار ج45 ص145

در مقام داوری میان این دو قول راجح از سایر اقوال می توان عرضه داشت که با توجه به انکه حدیثی از اهل بیت مبنی بر دفن سر مقدس در کربلا یافت نشده است و از سوی دیگر دفن سر مقدس در کنار قبر امیر مومنان در کتب معتبر و دسته اول از اهل بیت نقل شده است و با عنایت به اینکه "اهل بیت به انچه در خانه است داناترند"قول به دفن در نجف ارجح وبهتر است

دانشنامه امام حسین ج8 ص82

https://telegram.me/Rahnamye_Behesht

نظرات() 

جمعه 23 مهر 1395

فلسفه نذریها

نویسنده: ع ج   طبقه بندی: پرسش و پاسخ، ویژه ماه محرم، 

سوال

لطفا فلسفه نذریها رو خاصه در ایام محرم بفرمایید آیا روایت وحدیثی در این مورد داریم که توصیه شده باشد؟ آیا نذری دادن برای افراد نیازمند است یا به غیر انها نیز می توان داد؟چگونه می گوییم نذری تبرک است مگر حسین علیه السلام آشپز بوده؟این شبهاتی است که در گروهها مطرح میشود

پاسخ:

یکی از اعمالی که فراوان ثواب دارد و نزد پرودگار از اهمیت ویژه ای برخوردار است مساله اطعام طعام به مومنین است اعم از آن که آنها نیازمند باشند یا نباشند.

امام رضا فرمود:

"خداوند می دانست که همگان قدرت بر آزاد سازی بردگان ندارند لذا برای انها راهی برای رسیدن به بهشت قرار داد و آن اطعام طعام است"

المحاسن ص389

امام صادق فرمود:

"نشانه ایمان دو چیز است حسن خلق و اطعام طعام"

وسایل الشیعه ج24 ص287

الکافی ج4 ص50

امام باقر فرمود:

"خداوند اطعام طعام را دوست دارد"

المحاسن ص387

امام صادق فرمود:

"چند چیز است که سبب نجات انسان از آتش جهنم می شود که یکی از آنها غذا دادن به دیگران است"

وسایل الشیعه ج24 ص288

پیامبر گرامی فرمود:

"برترین شما کسی است که دیگران را اطعام کند"

همان مدرک

امام علی فرمود:

"ما اهل بیت مامور به اطعام کردن طعام به دیگران شده ایم"

الکافی ج4 ص50

پیامبر گرامی فرمود:

"برترین اعمال اطعام طعام است"

المحاسن ص387

امام باقر فرمود:

"هرکس گرسنه ای را سیر کند خداوند او را از میوه های بهشتی اطعام می کند"

المحاسن ص393

روایات فراوان دیگری نیز در همین مضمون وارد شده است که همگان اطعام طعام به دیگران را مورد تحسین قرار می دهد.

شیعیان نیز با توجه به این روایات که اطعام کردن طعام را برترین اعمال می شمرد اقدام به این کار می کنند و انجام آن را برای خود نذر می کنند و ثواب فراوان آن را به اهل بیت اختصاص می دهند تا مشکلاتشان حل شود ایا این مطلبی خلاف عقل و عواطف انسان و شریعت اسلامی است ⁉️

اما این که سوال کردید که امام حسین که آشپز نیست که آن غذاها را متبرک کرده باشد تا خوردن آن غذا رجحان داشته باشد پاسخ روشنی دارد:

چنین نیست که برای متبرک شدن آن غذا و نذری لازم باشد آشپز امام حسین باشد بلکه همین که آن غذاها و نذری ها منتسب به امام است و مختص به نام و وجود ایشان شده است برای متبرک شدن آن کافی است چرا که متبرک به نام امام شده است و قرآن ما را به این حقیقت رهنمون می سازد به این بیان:

خداوند می فرماید:

« هرکس نشانه های دین خدا را تعظیم و تکریم کند این نشانه تقوای دل است»

حج 32

از سوی دیگر خداوند در ایه 36 حج یاد اور می شود:

« برخی از زائران خانه خدا از منزل خود شتری را برای ذبح در کنار خانه خدا به همراه می اوردند و با انداختن قلاده ای بر گردن آن آن را برای ذبح در راه خدا اختصاص می دادند و از دیگر شتران جدا میساختند .

از انجا که این شتر مختص به ذبح برای خدا شده بود ،خداوند دستور داد که آن شتر به دلیل این اختصاص جزو نشانه های دین خدا و شعائر الهی است و باید مورد احترام قرار گیرد مثلا دیگر نباید بر آن سوار شد و به موقع باید به آن آب و علف داد و ...

وقتی شتری به خاطر برگزیده شدن برای ذبح در کنار خانه خدا جزو شعائر می گردد و متناسب خود تعظیم و بزرگداشت لازم دارد چرا غذا و نذری که برگزیده برای صرف در مراسم عزای حسین شده و مختص به ایشان شده است جزو شعائر الهی قرار نگیرد و متبرک به وجود قدسی آن امام نشود

از این بیان روشن می شود که آن غذاها و نذری ها به همین مقدار که منتسب به امام می شوند متبرک شده و خوردن آن به قصد تبرک که مشروعیت آن ثابت است رجحان دارد

https://telegram.me/Rahnamye_Behesht

نظرات() 

سوال

دیده میشود کانال های ضد دین تصاویری از عزاداری های مردم را نشان می دهد که عزاداران در حین عزاداری گرفتاری بلایی شدند مثلا برق آنها را گرفت یا چیزی بر سر آنها افتاد آنگاه می گویند چرا حسین عزاداران خود را نجات نداد؟

پاسخ :

توجه به چند نکته لازم است:

1-قرآن در ایات متعددی این حقیقت را بازگو می کند که بسیاری از مصیبت ها و بلاهای افراد ساخته دست خودشان است چنان که می فرماید:

"انچه از بدی به تو می رسد از سوی خود توست"

نساء 79

ومی فرماید:

"فساد در صحرا و دریا بخاطر کارهایی که مردم انجام داده اند آشکار شده است"

روم41

قرار نیست امام حسین با قدرت غیبی خود جور اشتباهات مردم را بکشد .مردم می توانند مواظب باشند و این مشکلات برایشان پیش نیاید ما در هیچ آیه و روایتی نداریم که اهل بیت فرموده باشند ما جور اشتباهات شما را می کشیم و مشکلاتی که شما با دست خودتان ایجاد کرده اید برایتان حل می کنیم

2-برخی دیگر از مصیبت ها جنبه امتحان افراد را دارد.خداوند می فرماید:

"شما را با بدیها و خوبیها آزمایش می کنیم "

انبیای 35

ومی فرماید:

"آیا مردم گمان کرده اند که به حال خود رها می شوند و آزمایش نمی شوند"

عنکبوت 2

امام علی فرمود:

"خداوند بندگانش را با انواع شداید و گرفتاری ها آزمایش می کند"

نهج البلاغه خطبه192

ممکن است برخی از مشکلاتی که برای افراد در مراسمات عزاداری امام حسین پیش می آید از جنبه ابتلا و آزمایش انها باشد که اراده خداوند بر آن تعلق گرفته است.بی شک امام حسین در برابر اراده خداوند تسلیم است و چنین نمی کند که بخواهد با قدرت غیبی مشکل افراد را برطرف کند و آزمایش انها را مهمل بگذارد در حالی که خداوند اراده ازمایش انها را کرده است.

3-برخی از این مصایب نیز جنبه مجازات دارد .ممکن است افرادی بیش از حد در گناه غوطه ور بوده اند اما با شرکت در مراسم عزاداری امام حسین زمینه آمرزش خود را فراهم کرده اند .خداوند انها را به مصیبتی گرفتار می کند تا همان مصیبت کفاره گناهان انها باشد و کاملا پاک شوند .

امام صادق فرمود:

"بنده زمانی که گناه کند و کاری نکند که گناهش بخشیده شود خداوند او را به حزن و بیماری و گرفتاری مبتلا می کند تا کفاره گناهانش باشد"

امالی صدوق ص294

روشن است که امام حسین بی اذن خداوند کاری نمی کند و در برابر اراده خداوند اراده ای ندارد و مطیع محض خداوند است چنان که در روایات به این نکته تصریح شده است

بحار الانوار ج5 ص114

https://telegram.me/Rahnamye_Behesht

نظرات() 

جمعه 23 مهر 1395

آیا ساختن حسینیه بدعت در دین نیست؟

نویسنده: ع ج   طبقه بندی: پرسش و پاسخ، ویژه ماه محرم، 

سوال

شبکه کلمه این سوال را مطرح کرده است آیا امامان علیهم السلام ( فرزندان حسین ) می دانستند که حسینیه ها اماکن عبادی هستند ونساختند ؟ آیا ساختن حسینیه مصداق وارد کردن بدعت در دین نیست؟

پاسخ:

نخست باید تعریفی جامع از بدعت بیان شود انگاه ببینیم که ایا حسینیه ساختن بدعت می باشد یا خیر

ابن رجب حنبلی از علمای اهل سنت چنین می آورد:

"بدعت امر حادثی است که برای آن در شریعت دلیلی نباشد که بر آن دلالت کند و اگر در شرع دلیلی باشد شرعا بدعت نیست"

جامع العلوم و الحکم ص160

ابن حجر عسقلانی یکی دیگر از علمای اهل سنت بدعت را چنین تعریف می کند:

"بدعت امر حادثی است که برای او دلیلی در شرع نباشد و اگر دلیلی برای آن در شرع باشد بدعت نیست"

فتح الباری ج17 ص9

ابن حجر هیثمی نیز این تعریف را می پذیرد

التبیین بشرح الاربعین ص221

❗️علامه مجلسی نیز چنین می آورد:

"بدعت در شرع هر امری است که بعد از پیامبر حادث شود و نصی به خصوص بر آن نباشد و داخل در برخی عمومات نیز نباشد"

بحار الانوار ج74 ص202

با توجه به این تعریفات روشن می شود که برای تحقق بدعت ، فعل صورت گرفته باید ریشه در شرع نداشته باشد

به طور مثال خداوند می فرماید:

"برای مقابله با دشمن تا می توانید خودتان را مجهز کنید"

انفال60

در زمان های گذشته این امادگی با تیر و نیزه و شمشیر و مانند آن حاصل می شد اما هم اکنون با توپ و تانک و موشک و اسلحه و مانند آن

بی شک کسی نمی تواند بگوید استفاده از توپ و تانک و موشک بدعت است چون در زمان پیامبر وجود نداشته است زیرا این موارد داخل در اصل عمومی وارده در قرآن یعنی لزوم آمادگی در برابر دشمن است لذا بدعت محسوب نمی شود.

ساختن حسینیه نیز چنین است .ما در روایات فراوانی داریم که اهل بیت امر به عزاداری بر امام حسین کرده اند حال هر عملی که مصداق عزاداری و داخل در این اصل کلی و عام یعنی عزاداری باشد مصداق عمل کردن به دستور اهل بیت است مانند سینه زدن و زنجیر زدن و ساختن حسینیه برای برگزاری مراسم و مانند آن

با توجه به آنچه آمد روشن میشود که کسی نمی تواند بگوید که چون در زمان اهل بیت حسینیه نبوده لذا ساختن آن بدعت است زیرا می گوییم ساختن حسینیه داخل در اصل عمومی لزوم عزاداری برای امام حسین است و مصداق عزاداری کردن برای ایشان است لذا بدعت محسوب نمی شود چون ریشه در شرع دارد .

به مقتضای روایات فراوانی اهل بیت نیز برای حسین علیه السلام عزاداری می کردند

بحار الانوار ج44 ص278 باب34

وبی شک این عزاداری در مکانی صورت می گرفته است .ما این مکان را حسینیه می نامیم اگر چه این نامگذاری در زمان اهل بیت صورت نگرفته است اما اختصاص دادن مکانی برای عزاداری در زمان ایشان صورت گرفته است و این عمل ما نیز داخل در اصل عمومی عزاداری است و ثابت میشود که چون ریشه در شرع دارد بدعت نیست.

https://telegram.me/Rahnamye_Behesht

نظرات() 

سه شنبه 20 مهر 1395

روزه در روز عاشورا

نویسنده: ع ج   طبقه بندی: پرسش و پاسخ، ویژه ماه محرم، 


نقد وپاسخ

ﭼﺮﺍ ﺭﻭﺣﺎﻧﯿﻮﻥ ﺍﻓﺮﺍﻃﯽ ﺷﯿﻌﻪ ﺣﺎﺿﺮ ﻧﯿﺴﺘﻨﺪ ﻋﯿﺶ ﻭ ﻧﻮﺵ ﺩﺭ ﺭﻭﺯ ﻋﺎﺷﻮﺭﺍ ﺭﺍ ﺑﻪ ﺍﺣﺘﺮﺍﻡ ﺷﻬﺎﺩﺕ ﺳﺮﺩﺍﺭ ﺷﻬﯿﺪﺍﻥ ﮐﺮﺑﻼ ﺣﻀﺮﺕ ﺣﺴﯿﻦ ﺑﻦ ﻋﻠﯽ ﻋﻠﯿﻬماﺍﻟﺴﻼﻡ ﻭ ﺍﻫﻞ ﺳﻨﺖ ﮐﻪ ﺍﯾﻦ ﺭﻭﺯ ﺭﺍ ﺑﺎ ﺭﻭﺯﻩ ﺳﭙﺮﯼ ﻣﯽ ﮐﻨﻨﺪ ﺭﺍ ﮐﻨﺎﺭ ﺑﮕﺬﺍﺭﻧﺪ ⁉

ﺁﯾﺎ ﺣﻀﺮﺕ ﺣﺴﯿﻦ ﺟﮕﺮ ﮔﻮﺷﻪ ﺣﻀﺮﺕ ﺯﻫﺮﺍ ﻋﻠﯿﻬﻤﺎ ﺍﻟﺴﻼﻡ ﺍﺭﺯﺵ ﺍﯾﻦ ﺭﺍ ﻧﺪﺍﺭﺩ ﮐﻪ ﺣﺘﯽ ﺑﺮﺍﯼ ﯾﮏ ﺭﻭﺯ ﻋﯿﺶ ﻭ ﻧﻮﺵ ﺭﺍ ﮐﻨﺎﺭ ﺑﺬﺍﺭﻧﺪ ﺍﺣﺎﺩﻳﺚ ﻣﺘﻌﺪﺩﻯ ﺩﺭ ﻛﺘﺐ ﺍﻫﻞ ﺳﻨﺖ ﭘﻴﺎﻣﺒﺮ ﻭ ﺷﻴﻌﻪ ﻣﺒﻨﻰ ﺑﺮ ﺭﻭﺯ ﮔﺮﻓﺘﻦ ﺭﻭﺯ ﻋﺎﺷﻮﺭﺍ ﺍﺯ ﺍﻣﺎﻣﺎﻥ ﻋﻠﻴﻬﻢ ﺍﻟﺴﻼﻡ ﻭﺍﺭﺩ ﺷﺪﻩ ﺍﺳﺖ ﺍﻣﺎ ﺁﺧﻮﻧﺪﻫﺎﻯ ﺍﻓﺮﺍﻃﻰ ﺑِﻨﺎ ﻧﺪﺍﺭﻧﺪ ﺑﻪ ﻓﺮﺍﻣﻴﻦ ﺍﺳﻼﻡ ﺗﻮﺟﻪ ﻛﻨﻨﺪ ⁉

ﻳﻜﻰ ﺍﺯ ﺍﻳﻦ ﺭﻭﺍﻳﺎﺕ ﺩﺭ ﻛﺘﺐ ﻣﻌﺘﺒﺮ ﺷﻴﻌﻪ ﺑﺎ ﺗﺮﺟﻤﻪ ﺩﻗﺖ ﻓﺮﻣﺎﻳﻴﺪ :

ﻋﻦ ﻫﺎﺭﻭﻥ ﺑﻦ ﻣﺴﻠﻢ، ﻋﻦ ﻣﺴﻌﺪﺓ ﺑﻦ ﺻﺪﻗﺔ، ﻋﻦ ﺃﺑﻲ ﻋﺒﺪ ﺍﻟﻠﻪ ﻋﻠﻴﻪ ﺍﻟﺴﻼﻡ ﻋﻦ ﺃﺑﻴﻪ، ﺃﻥ ﻋﻠﻴﺎ ﻋﻠﻴﻪ ﺍﻟﺴﻼﻡ ﻗﺎﻝ : ﺻﻮﻣﻮﺍ ﺍﻟﻌﺎﺷﻮﺭﺍﺀ ﺍﻟﺘﺎﺳﻊ ﻭﺍﻟﻌﺎﺷﺮ، ﻓﺎﻧﻪ ﻳﻜﻔﺮ ﺫﻧﻮﺏ ﺳﻨﺔ .

ﻭﺳﺎﺋﻞ ﺍﻟﺸﻴﻌﺔ ﻟﻠﺤﺮ ﺍﻟﻌﺎﻣﻠﻲ ﺍﻟﺠﺰﺀ

ﺍﻟﻌﺎﺷﺮ ﺹ 457 ﺍﻟﺘﻬﺬﻳﺐ :4 299 / 905 ، ﻭﺍﻻﺳﺘﺒﺼﺎﺭ :2 134

ﺗﺮﺟﻤﻪ ﺩﻗﻴﻖ : ﺣﻀﺮﺕ ﻋﻠﻲ ﻋﻠﻴﻪ ﺍﻟﺴﻼﻡ ﻓﺮﻣﻮﺩﻧﺪ : ﺭﻭﺯ ﻋﺎﺷﻮﺭﺍ ﻭ ﺗﺎﺳﻮﻋﺎ ﺭﺍ ﺭﻭﺯﻩ ﺑﮕﻴﺮﻳﺪ ﺯﻳﺮﺍ ﮔﻨﺎﻫﺎﻥ ﻳﻚ ﺳﺎﻝ ﻋﻔﻮ ﺧﻮﺍﻫﺪ ﺷﺪ.

صفحه رسمی استاد سید عقیل هاشمی در فیسبوک :

کتابخانه سایت عقیده

پاسخ:

نقضی:

ابن جوزی از علمای برجسته اهل سنت می نویسد:

"این کارها (روزه گرفتن و برگزاری جشن و سرور در عاشورا)را گروهی از ناصبیان انجام می دهند تا بدین وسیله شیعیان را آزار دهند تا جایی که در راستای این اهدافشان به جعل احادیث رو می آورند"

الموضوعات ج2 ص112

ابن کثیر نیز می آورد:

"نواصب اهل شام برای مخالفت و دشمنی با شیعیان در روز عاشورا کارهایی از جمله پخت و پز و غسل و استحمام و استعمال بوی خوش و پوشیدن لباسهای فاخر می گذراندند تا دشمنی خود را با شیعیان نشان دهند"

البدایه و النهایه ج8ص202

مناوی از علمای اهل سنت می گوید:

"آنچه در فضیلت روزه روز عاشورا ونماز، انفاق، خضاب کردن، روغن زدن وسرمه کشیدن درآن روز بیان شده است بدعتی است از بدعت های قاتلان امام حسین وسرمه کشیدن در روز عاشورا نشانه ای است بر دشمنی با اهل بیت که ترک آن واجب است"

فیض القدیر،ج6 ص236

عجلونی می گوید:

"بزرگان علم حدیث گفته اند فضایلی که درباره روز عاشورا همچون استحباب روزه گرفتن دراین روز و...آمده است همه افتراهایی است که از سوی قاتلان حسین ساخته وجعل شده است"

کشف الخفا،ج2 ص566

پاسخ حلی:

امام صادق فرمود:

"روز عاشورا روز شهادت حسین است. اگر می خواهی بر آن امام شماتت کنی ( در مصیبت او زخم زبان بزنی) در روز عاشورا روزه بگیر. بنی امیه ویاران شامی نذر کردند که اگر حسین کشته شود... روز عاشورا را برای خود عید قرار دهند وآن روز را برای شکر گذاری روزه بگیرند... روزه ی این روز برای مصیبت نیست بلکه تنها به پاسداشت سلامتی بنی امیه است.

حسین دراین روز مصیبت دیده است اگر تو هم مصیبت زده هستی این روز را روزه نگیر واگر از کسانی هستی که قصد شماتت واذیت اهل بیت را داشته وسلامت بنی امیه تورا شاد می کند روزه بگیر"

الامالی،صدوق،ص667

در روایت دیگری آمده است که عبدالملک از امام صادق درمورد روزه روز تاسوعا وعاشورا پرسید امام پاسخ داد:

"این روزها برای روزه گرفتن نیست. چون این روزها روز حزن ومصیبت آسمانیان، اهل زمین ومومنان وروز جشن وشادمانی ابن مرجانه وال زیاد وشامیان است که غضب خدا برآنان وخاندانشان باد"

الکافی،ج4 ص147

خداوند نیز در حدیث قدسی می فرماید:

"خود را شبیه دشمنانم نکنید و کاراهای انها را انجام ندهید که شما هم مانند انها جزو دشمنان من محسوب میشوید"

التهذیب ج6 ص172

اما پاسخ به آن روایات مورد استدلال وهابیان:

1-چنان که شیخ حر عاملی پاسخ میدهد ودراین باره روایاتی هم است که شیخ نقل می کند، حکم استحباب روزه روز تاسوعا وعاشورا با واجب شدن روزه ماه رمضان نسخ شده است. جهت دیدن روایاتی که می گوید روزه آن دو روز با آمدن روزه ماه رمضان نسخ شد رجوع کنید به "وسایل الشیعه،ج10 ص459 باب 21

همین سخن در روایات اهل سنت نیز تکرار شده است که روزه روز عاشورا با واجب شدن روزه رمضان نسخ شد

صحیح بخاری ج2 ص669

2- احادیثی که می گوید روزه آن دو روز مستحب است از باب تقیه صادر شده چرا که موافق روایات اهل سنت است که مرحوم خوانساری این نظریه را نقل می کند

جامع المدارک،ج2 ص226

البته گفته شده است که شایسته است شیعیان در روز عاشورا از خوردن واشامیدن خودداری کنند بدون آنکه نیت روزه گرفتن بکنند ودر اخر روز بعد از عصر چیزی بخورند به غذایی که اهل مصیبت می خورند

مفاتیح الجنان،ص288

https://telegram.me/Rahnamye_Behesht

نظرات() 

دوشنبه 19 مهر 1395

عاشورا در کلام علما و بزرگان

نویسنده: ع ج   طبقه بندی: تصاویر، ویژه ماه محرم، 

نظرات() 

سوال

یکی از شرایط امر به معروف و نهی از منکر این است که فرد مطمئن باشد که به جانش مالش ابرویش هیچ اسیبی نمی رسد اما امام حسین علیه السلام که بنا بر روایات یقین داشت که به شهادت میرسد پس چرا با این حال امام علیه السلام قیام میکند و میفرماید تنها برا امر به معروف و نهی از منکر قیام کردم؟

پاسخ :

یکی از شرایطی که فقها در وجوب امر به معروف و نهی از منکر ذکر کرده اند علم به این است که از امر به معروف و نهی از منکر ضرر جانی یا مالی و یا ابرویی قابل توجهی متوجه فرد آمر و ناهی نشود

جواهر الکلام ج21 ص374

البته فقها قیدی اورده اند به این بیان:

" مگر اینکه کار معروف و منکر به قدری نزد خداوند مهم باشد که در راه آن ضرر و دشواری ها را تحمل باید نمود"

رساله ایت الله سیستانی ص304

بله گاهی کار منکر به قدری مهم است که انسان باید جان خود را برای از بین بردن آن بدهد و الا ممکن است دین خداوند از بین برود وضرر غیر قابل جبرانی ایجاد شود چنان که خداوند می فرماید:

"خداوند از مومنان جان ها و اموالشان را خریداری کرده که در برابرش بهشت برای انها باشد.به این گونه که در راه خدا پیکار کنند می کشند و کشته میشوند"

توبه 111

ومی فرماید:

"برخی از مردم جان خود را به خاطر خشنودی خدا می فروشند و خداوند نسبت به بندگان مهربان است"

بقره207

شیخ حر عاملی در کتاب وسایل الشیعه بابی را گشوده است به ذکر روایات در این که واجب است که انسان مال و جان خودش را برای دینش فدا کند

وسایل الشیعه ج16ص192 باب22

پیامبر گرامی فرمود:

"بخشنده ترین مردم کسی است که مال و جان خود را در راه خداوند ببخشد"

مستدرک الوسایل ج11ص8

امام حسین تنها راه حفظ دین خداوند را در این دیدند که جانش را در راه خداوند بدهد تا دین خداوند از نابودی وتحریف حفظ شود و بدین گونه امر به معروف ونهی از منکر محقق شود که به مقتضای انچه گفته شد کار امام ریشه در ایات و روایات داشته است.

https://telegram.me/Rahnamye_Behesht

نظرات() 

دوشنبه 19 مهر 1395

عکس نوشته های عاشورایی

نویسنده: ع ج   طبقه بندی: تصاویر، ویژه ماه محرم، 

نظرات() 

آیا جمله کل یوم عاشورا و کل ارض کربلا که مشهور است ریشه سندی داره و امام صادق این رو گفته است؟

پاسخ:

این جمله گر چه به غلط و یا در زبان برخی خواص و اهل علم شهرت یافته ولی نه تنها برای آن مدرکی وجود نداشته و از هیچ یک از امامان معصوم صادر نشده است بلکه با حدیث امام صادق از جد بزرگوارشان امام حسن در تضاد است که فرمود:

" هیچ روزی مانند روز تو نباشد ای ابا عبدالله"

امالی صدوق ص177

زیرا بر اساس این روایت هر گونه همانندی و مشابهت در سختی ها و مصیبت ها برای روز عاشورا نفی شده است

حتی برخی نقل می کنند:

این جمله از سوی بنی امیه و دشمنان اهل بیت برای تهدید اهل بیت و شیعیان ساخته شده و به منظور ایجاد رعب و وحشت در میان شیعیان ترویج داده شده است ودر ادبیات شیعه رواج یافته است .بدین شکل که بنی امیه پس از پیروزی ظاهری در کربلا اعلام کردند که ما هر روز را بر شیعیان و بنی هاشم همچون روز عاشورا و هر سرزمینی را همچون کربلا خواهیم ساخت

شبهات عزاداری ،عصیری،ج2ص163

اگر از آنچه گذشت بگذریم می توان به یک معنا این جمله را توجیه کرد و صحیح دانست :

به این معنا که بگوییم صف بندی دو جبهه یزیدیان و حسینیان منحصر به روزی همچون عاشورا و سرزمینی همچون کربلا نیست بلکه صف بندی میان حق و باطل در هر زمان و مکان و در طول تاریخ وجود داشته و خواهد داشت اما مهم آن است که ما در کدام جبهه و صف ایستاده و چگونه از امام زمانمان دفاع می کنیم .

https://telegram.me/Rahnamye_Behesht

نظرات() 

پاسخ:

این  سخن  كه امام حسین حجّ خود را نیمه تمام گذاشت، سخن نادرستی است؛ زیرا امام در روز هشتم ذی حجه «یوم الترویه» از مكّه خارج شد.

الکافی ج4 ص535

لهوف ص124

در حالی‏كه اعمال حجّ  كه با احرام در مكّه و وقوف در عرفات شروع می‏شود  از شب نهم ذی حجه آغاز می‏شود.

 بنابراین، امام اصولاً وارد اعمال حج نشده بود، تا آن را نیمه تمام گذارد.آنچه لازم است اینکه هر کس وارد حرم می شود باید مُحرِم شود و  بعد به شرط انجام اعمال عمره می تواند از احرام خارج شود. و قطعا امام  در مدت حضور چند ماهه خود در مکه عمره را انجام داده بودند. و حتی شاید بارها و بارها از احرام خارج شده و مجددا محرم شده و عمره دیگری انجام داده باشند.و این مطلب در منابع روایی به صورت مکرر بیان شده است .

امام صادق فرمود:

"  شخصى كه عمره بجا میاورد هر گاه از عمره فراغت حاصل كند هر جا كه بخواهد میتواند برود. زیرا امام حسین علیه السلام در ماه ذى حجة عمره بجاى آورد و در روز ترویه متوجه عراق شد در صورتى كه مردم متوجه منا شده بودند. عمره در ماه ذى حجه براى كسى كه قصد حج را ندارد مانعى نخواهد داشت."

الکافی ج4 ص535

وسایل الشیعه ج14 ص311

از این رو، امام با انجام عمره، می توانستند از احرام خارج شوند و ایشان اصلا حج تمتع را شروه نکرده بودند، تا آن را نیمه کاره رها کنند.آنچه صحیح است و باید بیان نمود، این است که امام  برای حفظ حرمت حرم، و جلوگیری از ترور ایشان در مکه، به تمتع نپرداختند. و حفظ حرمت حرم، مهم تر از انجام تمتع بود.

لهوف ص82

کامل فی التاریخ ج2ص565

از نظر فقهی نیز تبدیل احرام حج به عمره صحیح نیست و کسی که محرم به احرام حج است اگر نتواند حجش را به اتمام برساند تنها با قربانی کردن از احرام خارج میشود

تهذیب الاحکام ج12 ص349

ایه الله سید محسن حکیم می اورد:

"این که در برخی از کتابهای مقتل امده است که امام حسین عمره اش را به عمره مفرده تبدیل کرد که نشان می دهد ایشان عمره تمتع به جا اورده و از عمره مفرده عدول کرده است در برابر احادیث وارده از اهل بیت قابل اعتماد نیست"

مستمسک العروه الوثقی ج11 ص192

بدیهی است که اگر دلیل قابل اعتمادی وجود داشت که امام حسین احرام حج را به عمره تبدیل کرده است فقها بر خلاف ان فتوا نمی دادند اما چنان که امد نه تنها دلیلی بر این نکته وجود ندارد بلکه دلایلی بر خلاف ان نیز در دست است

دانشنامه امام حسین ج5 ص111

نظرات() 

سوال : ایا قضیه قرآن خواندن سر امام حسین حقیقت داره شبکه های وهابی این جریان را به صورت تمسخر بر شیعه نقل می کنند.

پاسخ:

اگر وهابیت اعتقاد به سخن گفتن سر بریده امام حسین را اعتقادی خرافی می دانند ایا سخن گفتن سر بریده حضرت یحیی را که در کتب و تواریخ خودشان امده منکر میشوند؟

جامع البیان،ج15 ص32

تاریخ طبری ج1 ص346

یا نقل می کنند:

« احمد بن نصر خلی کشته شد و سر اورا به صلیب اویختند سر او قرآن می خواند همانند سر یحیی بن زکریا ( سخن می گفت)»

تاریخ بغداد ج5 ص178

 چگونه انان این قضیه را منکر میدشوند در حالی که :

ابن عساکر از علمای اهل سنت نقل می کند :

« سلمه بن کهیل روایت کرده که سر بریده حسین علیه السلام را بر فراز نیزه دیدم که این ایه را قرائت نمود:
« خداوند شر انها را از تو دفع می کند و او شنونده و دانا است»

بقره 137

تاریخ مدینه دمشق ج22 ص117

از علمای شیعه نیز شیخ مفید چنین نقل می کند:

« زید بن ارقم می گوید آن روز من در حجره خود نشسته بودم که سر بریده امام حسین که بر فراز نیزه بود را که در مقابلم بود عبور دادند و شنیدم ایه ای از سوره کهف را قرائت نمود( کهف9) به خدا سوگند به محض شنیدن این ایه از سر بریده مو بر تنم راست شد و گفتم به خدا سوگند سر بریده ی شما ای فرزند رسول خدا شگفت آور تر از واقعه اصحاب کهف است»

الارشاد ج2 ص117

علامه مجلسی رحمه الله در این مضمون روایات متعددی نقل می کند

بحار الانوار ج45 ص107 باب 39

نظرات() 

یکشنبه 18 مهر 1395

تحریک هدفدار رگ آریایی

نویسنده: ع ج   طبقه بندی: معارف، درس اخلاق، ویژه ماه محرم، 

صد سال پیش هشت تا #ده_میلیون_ایرانی بدون هیچ گناهی درحالیکه انبارها پر از مواد غذایی بود ، کف خیابانها افتادند و از #گرسنگی مردند!

رگ گردن هیچ آریایی باد نکرد که هیچ ، این واقعه، با آن عظمت، کم کم دارد فراموش میشود، با اینکه همین صد سال پیش اتفاق افتاده است ...

اما رگ آریایی باد میکند وقتی به استناد یک گزارش مشکوک، امام حسین ع دوازده ساله فرمانده لشگر عمر میشود در فتح ایران! گزارشی که طبق نقل مسعودی و ابن خلدون و ... خلاف واقع و غلط است!

اگر خوب فکر کنیم میفهمیم چرا واقعه اول که قطعیست و صد سال پیش اتفاق افتاده دارد از یاد میرود و دومی که مشکوک است پر رنگ میشود!

چون در قحطی بزرگ ایران، انگلیسها به کمک احمد شاه بی عرضه ، #غلات را #احتکار میکردند و به مصارف خودشان در جنگ میرساندند و خود انگلیسها هم الآن شبکه ماهواره ای زدند و دلشان برای آریایی ها در فتح ایران سوخته است!!!

فرانسیس وایت ، دبیر سفارت آمریکا در بغداد که به ایران سفر کرده بود میگوید:

در سرتاسر جاده ها کودکان لخت دیده می شوند که فقط پوست و استخوان اند. قطر ساقهایشان بیش از سه اینچ نیست و صورتشان مانند پیرمردان و پیرزنان هشتاد ساله تکیده و چروکیده است. همه جا کمبود دیده می شود و مردم ناگزیرند علف و یونجه بخورند و حتی دانه ها را از سرگین سطح جاده جمع می کنند تا نان درست کنند. در همدان چندین مورد دیده شد که گوشت انسان می خورند و دیدن صحنه درگیری کودکان و سگها بر سر جسد و یا بدست آوردن زباله هایی که به خیابان ها ریخته می شود عجیب نیست.

برای اطلاعات و مدارک بیشتر رجوع کنید به کتاب "قحطی بزرگ" نوشته آقای مجد!

@s_mm_sadr

نظرات() 

کانال پرسمان اعتقادی:

سوال

پیامهایی از کانال های وهابی منتشر میشود که استدلال می شود بر حرمت عزاداری از جمله روایت می کنند که پیامبر فرمود: سه چیز از اعمال جاهلیت است که یکی از انها نوحه سرایی برای مردگان است( مستدرک ج2ص450) لطفا پاسخ دهید.

پاسخ:

ما در پاسخ های گذشته مفصلا مشروعیت عزاداری را طبق کتب شیعه و سنی اثبات کرده ایم حال با توجه به انچه در گذشته امده است می گوییم:

روایاتی که از نوحه سرایی نهی می کند در بیان حرمت نوحه سرایی و عزاداری به باطل است چنان که علامه حلی می گوید:

"همه علمای شیعه اتفاق دارند که نوحه سرایی به باطل حرام است همچنین علما برای جواز ومشروعیت نوحه سرایی به حق اجماع واتفاق دارند"

منتهی المطلب،ج7 ص423

بنا براین به اجماع همه فقهای شیعه نوحه سرایی های باطل همچون خراش انداختن به صورت و پاره کردن لباس و چاک دادن یقه و به زبان اوردن جملات اعتراض گونه و کفر امیز از مصادیق عزاداری جاهلیت می باشد .

علامه مجلسی می گوید:

"در دوران جاهلیت چون کسی از دنیا می رفت همراه با برشمردن جرمهایی همچون آدم کشی وجنایت میت وافتخار به آن برایش نوحه سرایی می کردند"

بحار الانوار،ج79 ص108

این گونه روایات اصل عزاداری را ممنوع نمی کند چرا که ما مشروعیت آن را ثابت کردیم، بلکه از انجام هر عملی که با قضا وقدر الهی منافات دارد نظیر داد کشیدن، گریبان پاره کردن، سخن باطل گفتن و...جلوگیری می کند لذا در پاره ای از روایات آمده است که نوحه سرایی در صورتی که همراه با سخنان حق باشد مانعی ندارد بلکه حتی می توان به ازای آن اجرت دریافت کرد

وسایل الشیعه،ج10 ص447

بنابراین مقصود از این گونه روایات، نوحه سرایی باطل ودروغ است که شباهت هایی با مراسم جاهلیت داشته است.

در گذشته یاد اور شدیم ممنوعیت از عزاداری در روایات مذکور ناظر به مصیبت های شخصی و فردی است و این که گاهی مصیبت زده بر اثر بی تابی جام صبرش لبریز میشود و عکس العملی نشان می دهد که دور از آداب صابران است .

ولی سینه زدن و زنجیر زنی و مانند ان در عزاداری امام حسین نشانه حزن دینی است نه حزن شخصی و نشانه محبت به پیامبر و خاندان اوست که به دست سفاکان روزگار و انسان های بی رحم کشته شده اند .

به تعبیر دیگر سینه زنی در اینجا بر خاسته از بی تابی روحی و ضعف ایمان که مورد روایات ممنوعه از عزاداری است نیست و هر گز در آن اعتراضی به تقدیر خداوند وجود ندارد بلکه برخاسته از حب درونی به پیامبر و ال اوست که حقیقت دین را تشکیل می دهد .این نوع حرکتها که همراه با نوحه خوانی و سینه زنی و پرچم های سیاه است نشان دهنده امور زیر است :

احیای مکتب عدالت خواهی و ظلم ستیزی

توجه دادن نسل حاضر به خیانت حاکمان گذشته

ابراز همدردی با پیامبر و خاندان او

لذا سینه زنی برای امام حسین از مورد این روایات که مصیبت های فردی است خارج است .

در پایان نیز می اوریم که به فرض هم که نوحه سرایی برای عموم مردم مکروه و ناپسند باشد برای شخصیت های بزرگی که با حیات و مرگ خود مسیر تاریخ را عوض کردند نه تنها ناپسند نیست بلکه در روایات ما مورد تاکید قرار گرفته است چنان که شیخ طوسی روایت می کند که امام صادق فرمود:

"هر جزع و نوحه گری و گریستن ناپسند است مگر جزع و گریستن برای شهادت امام حسین"

امالی طوسی ج1 ص162

وسایل الشیعه ج3ص282

فلسفه ان روشن است زیرا عزاداری برای حسین وسایر اهل بیت به خاطر مصیبتی است که بر دین وارد شده و نشانه حزن دینی است نه حزن فردی

https://telegram.me/Rahnamye_Behesht

نظرات() 

اهداف قیام حسین علیه السلام:

احیای آیین خدا ونجات از چنگال بدعت ها وامر به معروف ونهی از منکر وتشکیل حکومت اسلامی ومبارزه با ظالمان بوده است:

امام حسین خود فرمودند:

"زمانی که اسلام گرفتار زمامداری مثل یزید شود باید فاتحه اسلام را خواند"

لهوف، ص99-

بحار الانوار،ج44 ص326-

فتوح ابن اعثم،ج5 ص24

وفرمود:

"من شمارا به کتاب خدا وسنت پیامبرش فرا می خوانم چرا که این گروه سنت پیغمبر رآ از بین برده است وبدعت را احیا کرده است. اگر سخنانم را بشنوید وفرمانم را اطاعت کنید شمارا به راه راست هدایت می کنم"

تاریخ طبری،ج4 ص266-

بحار الانوار ج44 ص340

وفرمود:

"اینان گروهی هستند که پیروی شیطان را پذیرفتند واطاعت خدا را رها کرده اند ودر زمین فساد را آشکار کرده اند وحدود الهی رآ از بین برده اند، شراب ها نوشیده اند، من از هرکس که به یاری دین خدا وجهاد در راهش سزاوارترم نا آیین خدا پیروز وبرتر باشد"

تذکره الخواص ص117

وفرمود:

"ایا نمی بینید به حق عمل نمی شود واز باطل جلوگیری نمی گردد در چنین شرایطی بر مومن لازم است که راغب دیدار پروردگارش باشد"

تاریخ طبری،ج4 ص305-

بحار الانوار،ج44 ص381

یعقوبی در تاریخش می آورد:

"یزید به ولید فرماندار مدینه نامه نوشت ودستور داد:

نامه من به دستت رسید حسین وابن زبیر را احضار کن واز آن دو برای من بیعت بگیر واگر نپذیرفتند گردن آن دورا زده وسرهایشان را نزد من بفرست"

تاریخ یعقوبی،ج2 ص241

ذهبی می نویسد:

"یزید به عبیدالله نامه نوشت که حسین به سوی کوفه عازم است خودرا برای مقابله با او آماده کن. از این رو بود که ابن زیاد حسین را کشت وسر اورا برای یزید فرستاد"

تاریخ الاسلام،ج5 ص10

امام حسین فرمود:

"من تنها برای اصلاح امت جدم قیام کردم، می خواهم امر به معروف ونهی از منکر کنم وبه روش جدم وپدرم علی بن ابی طالب رفتار نمایم"

فتوح ابن اعثم،ج5 ص33-

بحار الانوار،ج44 ص329

وفرمود:

"پیامبر در زمان حیاتش گفت هرکس سلطان ظالمی را ببیند که حرام خدا را حلال شمرده وپیمان خدا را شکسته وبا سنت پیامبر مخالفت می ورزد وبه بندگان ظلم می کند اما با او مبارزه نکند شایسته است خدااورا در جایگاه آن سلطان در جهنم قرار دهد"

فتوح،ج5 ص143-

بحار الانوار،ج44 ص381

وفرمود:

"خدایا هدف ما از قیام آن است که نشانه های دین تورا آشکار سازیم ودرستی رآ درهمه بلاد بر ملا کنیم تا بندگان مظلومت آسوده باشند وفرایض وسنت واحکامت مورد عمل قرار گیرد"

بحار الانوار،ج97 ص79

روی این حساب اهل بیت دستور داده اند با برپایی مراسم عزاداری وگریه بر اوحسین یاد اورا همیشه زنده نگه دارند تا اهداف او از قیام همواره مورد توجه شیعیان باشد ودر راستای تحقق آن حرکت کنند.

وسایل الشیعه،ج14 ص500 باب 66

ومصیبت حسین علیه السلام را بزرگترین مصیبت معرفی کرده اند که مصیبتی بالاتر از آن نیست

بحار الانوار ج44 ص269 باب 32

https://telegram.me/Rahnamye_Behesht

نظرات() 

پاسخ:

در روایتی که در یکی از معتبرترین کتب تاریخ مسلمانان یعنی تاریخ طبری با سند صحیح آمده حسین بن علی امام سوم شیعیان شخصیت چندان اخلاقمداری نبوده

متن روایت:

قال ابومحنف:حدثنی الحارث بن کعب الوالبی،عن عقبة بن سمعان قال:.

ترجمه: عقبه بن سمعان گوید: وقتی حسین از مکه درآمد فرستادگان عمرو بن سعید بن عاص به سالاری یحیی بن سعید راه او را گرفتند و گفتند: باز گرد، کجا میروی؟!….والخ

آنگاه حسین برفت تا به تنعیم رسید و کاروانی آنجا دید که از یمن می آید و بحیر بن ریسان حمیری که از جانب یزید عامل یمن بود برای وی فرستاده بود که پیش یزید می بردند. حسین کاروان را بگرفت و همراه ببرد(کاروانی که متعلق به وی نبود را صاحب شد), پس از آن به شتر بانان گفت: شما را مجبور نمیکنم، هر که خواهد با ما به عراق آید کرایه او را می دهیم و مصاحبتش را نیکو می داریم وهر که نخواهد همینجا از ما جدا شود کرایه او را به قدر مسافتی که پیموده می دهیم.

تاریخ الطبری، جلد پنجم، ص385 و 386 به تحقیق محمد ابراهیم،چاپ دارالمعارف مصر

حسین بن علی در راه کربلا به کاروانی تعلق به عامل یزید در یمن بر می خورد که اقلامی را برای یزید به دمشق می برده است. ایشان کاروان را توقیف کرده و اموال آن را صاحب شده و با رأفت اسلامی به شتربانان می فرماید دوست دارید بار را برای من تا عراق بیاورید، دوست ندارید برید.

اینکه این امام معصوم و عاری از گناه! مگر برای امر به معروف نرفته بود ؟ خوب چرا سر راه دست به دزدی و راهزنی میزند ؟؟

پاسخ :

بررسی سندی روایت:

1-این روایت در کتب شیعه نیامده است .بلکه طبری که از متعصبین و از مخالفین سرسخت اهل بیت است این روایت را نقل کرده لذا روایتش مردود است.جهت اثبات دشمنی و مخالفت طبری با اهل بیت یک نمونه یاد آور می شویم .

طبری در تاریخ خودش نقل می کند که پیامبر در جریان یوم الدار در جمع خویشان خود چنین فرمود:

"کدامیک از شما مرا براین امر کمک می کند تا برادر ووصی وجانشین من درمیان شما باشد؟

حضرت علی پاسخ مثبت داد.

پیامبر درموردش فرمود:

"همانا این شخص برادر ووصی وجانشین من در میان شما است"

تاریخ طبری،ج2 ص220

اما همین طبری در تفسیرش وقتی این داستان را نقل می کند سخنان پیامبر را تحریف می کند وچنین نقل می کند:

"پیامبر گفت کدامیک از شما مرا یاری می کند تا برادر من وچنان وچنان باشد"( لیکون اخی وکذا وکذا)

و وقتی علی اعلام آمادگی کرد سخن پیامبر را خطاب به او چنین می آورد:

"این شخصی برادر من وچنان وچنان است"( ان هذا اخی وکذا وکذا)

جامع البیان،ج19 ص149

دیدیم که چگونه طبری لجاجت و تعصب خود را در برابر ولایت اهل بیت با تحریف کردن نشان می دهد

2-در سند روایت ارسال وجود دارد و برخی از راویان ذکر نشده اند .روشن است که روایت مرسل قابل استناد نیست .بین ابو مخنف که در عصر امام صادق بوده با عقبه بن سمعان که از یاران امام حسین بوده راویانی بوده اند که ذکر نشده و تنها به یک راوی اشاره شده است .

3-روایت طبری از ابو مخنف هم ارسال دارد .زیرا طبری مستقیما از ابو مخنف نقل می کرد در حالی که سال ها بین انها فاصله است .با یک روایت مرسل و بدون سند نمی توان بر مطلبی بدین مهمی استدلال کرد

4-یکی از افرادی که در سند روایت واقع شده است حارث بن کعب والبی است که مجهول است لذا روایتش مردود است

مستدرکات علم رجال الحدیث ج2 ص275

5-در کتبی همانند ارشاد شیخ مفید سخنی از مصادره اموال نیست و فقط امده است که امام در منزل تنعیم شتران این کاروان را اجاره کرده بود

الارشاد ج2 ص68

بحث دلالت:

بعد از عهد شکنی معاویه در اعلام ولایت عهدی فرزندش یزید (که بر خلاف مفاد صلح نامه امام حسن مجتبی و معاویه بود)، امام حسین حکومت یزید را نامشروع دانسته و وظیفه خود را مخالفت و قیام در برابر آن می دانست و از همان روزهای نخست حکومت یزید حرکت اعتراضی خود را آغاز کردند و به مکه رفتند. بعد از اینکه مأموران یزید در صدد بودند با هتک حرمت مکه و بیت الله آن حضرت را به قتل بر سانند، حج خود را ناتمام گذاشته و مکه را به قصد عراق ترک کردند. در این زمان مبارزه بین امام و مأموران مخفی یزید شروع شده بود. در منزل تنعیم که بعد از مکه در مسیر عراق قرار گرفته است امام در راستای مبارزه خود دستور مصادره اموال کاروان یزید را صادر کردند و با این کار خود عدم مشروعیت یزید را عملاً به همگان اعلام نمودند.

امام از جانب خداوند حاکم و امام بوده است که یزید حق حکومت او را سلب کرده بود و امام حق تصرف در اموال حکومتی را داشته است .امام بنابر مصلحتی که دیدند اقدام به این کار کردند و روشن است که این تصرف در مال غیر نبوده است بلکه اموالی بوده است که تصرف در آن حق امام بوده و یزید به ناحق در آن تصرف کرده بود.


نظرات() 

ابزار هدایت به بالای صفحه