تبلیغات
کوچه ای به سمت خدا - مطالب ابر امام حسین

کوچه ای به سمت خدا

کسب هر موفقیتی، نیازمند صبر است.

***** علی علیه السلام می فرماید : كسى كه به چیزى عشق ورزد، آن عشق، چشمش را نابینا و دلش را بیمار مى سازد، آنگاه با چشمى ناسالم نگاه مى كند و با گوشى ناشنوا می شنود **نهج البلاغة (للصبحی صالح)، ص: 160.

پرسش

بعد از رجعت امام حسین در زمان ظهور امام زمان آیا باز هم ما باید به زیارت کربلا بریم با این که امام حسین به دنیا برگشته یا قبر ایشان و کربلا فاقد ارزش می شود❕

پاسخ:

ارزش قبر امام حسین با رجعت ایشان از بین نمی‌رود، بلکه این جایگاه با قرار گرفتن بدن مطهر آن‌حضرت دارای قداست و ارزش شد و نبود بدن از ارزش آن نمی‌کاهد .

قرآن بعضی از سرزمینهایی را که بدن دعوتگر توحید را لمس کرده عبادتگاه به شمار می آورد مانند آن که «مقام ابراهیم»را نماز خانه قرار داده و می فرماید:

«از مقام ابراهیم عبادتگاهی برای خود انتخاب کنید»

بقره25

مقام ابراهیم به سبب وجود ابراهیم پیامبر امتیاز دیگری یافته و جای متبرکی شده است.

آیا خاک کربلا به سبب این که بدن مطهر امام حسین را در خود جای داده است شرافت نمیگیرد؟

همین طور قرآن نقل می کند که پیراهن یوسف نبی چون با بدن آن پیامبر برخورد داشته است شرافت گرفته و می تواند شفا بدهد

یوسف93-96

آیا خاک کربلا به سبب تماس با بدن مطهر امام حسین بزرگی و عظمت نمی گیرد؟

وهمین طور قرآن نقل می کند که حضرت موسی در اواخر عمر شریفش الواح مقدسی را که در بردارنده شریعت او بود و همچنین زره و سلاح و آثار دیگرش را در صندوقی گذاشت و صندوق را به وصی خود یوشع بن نون سپرد و آن صندوق نزد بنی اسرائیل اهمیت ویژه ای یافت و تا زمانی که به آن تبرک می جستند پیروز بودند و با عزت زندگی می کردند و خداوند همان صندوق را به عنوان نشانه ای برای پادشاهی طالوت قرار داد و فرمود:

«آن صندوق را فرشتگان حمل می کنند»

بقره248

وقتی که یک صندوق به سبب انتساب و ارتباط با موسی نبی دارای چنین ارزشی می شود بدون شک کربلا نیز به سبب انتساب و ارتباط با بدن مطهر امام حسین دارای شرافت و ارزش می شود و فرقی نمی کند که بدن امام در آن خاک تا روز قیامت باشد یا نباشد آن مکان در هر حال به حالت شرافت خود باقی است و شایسته تبرک و زیارت است.

پرسمان اعتقادی

https://telegram.me/Rahnamye_Behesht

نظرات() 

سوال

به نظرم وقتیکه میگیم حسین برای حفظ اسلام کشته شد به دین خدا اهانت کرده ایم ودر حقیقت پذیرفته ایم که نابودی اسلام و بقای اسلام منوط به بود و نبود یک انسان است

پاسخ:

در این سخن که بقای اسلام راستین و حقیقی وابسته به وجود اهل بیت است شکی نیست زیرا اگر انها نباشند به قدری از اسلام تفسیرهای غلط صورت می گیرد که گویی اسلام از بین رفته است .به این نکته در روایات فراوانی اشاره شده است

بحار الانوار ج23 ص99 باب6"

"مردم تنها بوسیله اهل بیت است که هدایت می شوند و الا هلاک میشوند"

اما منظور از اینکه می گوییم امام حسین برای دفاع از دین کشته شد این است که دین با شهادت او زنده شد و این وضع در مورد شهدایی مانند جعفر و حمزه و امثال انها که شهادتشان موجب حیات دین شد ثابت است.

چون یزید با اعمالش موجب اضمحلال و ابطال احکام دین شده بود و از انجایی که مردم هر گاه حاکم خود را متجاهر به فسق و شرب خمر و ارتکاب فجور ببینند خودشان نیز به آن سو کشیده می شوند" الناس علی دین ملوکهم"" مردم بر روش پادشاهان خود هستند"

امام حسین با شهادت خود و عزایزانش جلوی نابودی دین را گرفت چنان که شاعر " ابوالحب کبیر"در شعری به زیبایی زبان حال امام حسین را چنین به تصویر می کشد:

"با پرودگارم عهدی بسته ام که انجام نمی شود"

"جز با کشته شدنم پس مرا بالا ببر و بیفکن"

"اگر دین محمد استوار نمی ماند "

"جز با کشته شدن من پس ای شمشیرها مرا بر گیرید"

مستدرکات اعیان الشیعه ج3 ص191

https://telegram.me/Rahnamye_Behesht

نظرات() 

سوال

دیده میشود کانال های ضد دین تصاویری از عزاداری های مردم را نشان می دهد که عزاداران در حین عزاداری گرفتاری بلایی شدند مثلا برق آنها را گرفت یا چیزی بر سر آنها افتاد آنگاه می گویند چرا حسین عزاداران خود را نجات نداد؟

پاسخ :

توجه به چند نکته لازم است:

1-قرآن در ایات متعددی این حقیقت را بازگو می کند که بسیاری از مصیبت ها و بلاهای افراد ساخته دست خودشان است چنان که می فرماید:

"انچه از بدی به تو می رسد از سوی خود توست"

نساء 79

ومی فرماید:

"فساد در صحرا و دریا بخاطر کارهایی که مردم انجام داده اند آشکار شده است"

روم41

قرار نیست امام حسین با قدرت غیبی خود جور اشتباهات مردم را بکشد .مردم می توانند مواظب باشند و این مشکلات برایشان پیش نیاید ما در هیچ آیه و روایتی نداریم که اهل بیت فرموده باشند ما جور اشتباهات شما را می کشیم و مشکلاتی که شما با دست خودتان ایجاد کرده اید برایتان حل می کنیم

2-برخی دیگر از مصیبت ها جنبه امتحان افراد را دارد.خداوند می فرماید:

"شما را با بدیها و خوبیها آزمایش می کنیم "

انبیای 35

ومی فرماید:

"آیا مردم گمان کرده اند که به حال خود رها می شوند و آزمایش نمی شوند"

عنکبوت 2

امام علی فرمود:

"خداوند بندگانش را با انواع شداید و گرفتاری ها آزمایش می کند"

نهج البلاغه خطبه192

ممکن است برخی از مشکلاتی که برای افراد در مراسمات عزاداری امام حسین پیش می آید از جنبه ابتلا و آزمایش انها باشد که اراده خداوند بر آن تعلق گرفته است.بی شک امام حسین در برابر اراده خداوند تسلیم است و چنین نمی کند که بخواهد با قدرت غیبی مشکل افراد را برطرف کند و آزمایش انها را مهمل بگذارد در حالی که خداوند اراده ازمایش انها را کرده است.

3-برخی از این مصایب نیز جنبه مجازات دارد .ممکن است افرادی بیش از حد در گناه غوطه ور بوده اند اما با شرکت در مراسم عزاداری امام حسین زمینه آمرزش خود را فراهم کرده اند .خداوند انها را به مصیبتی گرفتار می کند تا همان مصیبت کفاره گناهان انها باشد و کاملا پاک شوند .

امام صادق فرمود:

"بنده زمانی که گناه کند و کاری نکند که گناهش بخشیده شود خداوند او را به حزن و بیماری و گرفتاری مبتلا می کند تا کفاره گناهانش باشد"

امالی صدوق ص294

روشن است که امام حسین بی اذن خداوند کاری نمی کند و در برابر اراده خداوند اراده ای ندارد و مطیع محض خداوند است چنان که در روایات به این نکته تصریح شده است

بحار الانوار ج5 ص114

https://telegram.me/Rahnamye_Behesht

نظرات() 

سوال : ایا قضیه قرآن خواندن سر امام حسین حقیقت داره شبکه های وهابی این جریان را به صورت تمسخر بر شیعه نقل می کنند.

پاسخ:

اگر وهابیت اعتقاد به سخن گفتن سر بریده امام حسین را اعتقادی خرافی می دانند ایا سخن گفتن سر بریده حضرت یحیی را که در کتب و تواریخ خودشان امده منکر میشوند؟

جامع البیان،ج15 ص32

تاریخ طبری ج1 ص346

یا نقل می کنند:

« احمد بن نصر خلی کشته شد و سر اورا به صلیب اویختند سر او قرآن می خواند همانند سر یحیی بن زکریا ( سخن می گفت)»

تاریخ بغداد ج5 ص178

 چگونه انان این قضیه را منکر میدشوند در حالی که :

ابن عساکر از علمای اهل سنت نقل می کند :

« سلمه بن کهیل روایت کرده که سر بریده حسین علیه السلام را بر فراز نیزه دیدم که این ایه را قرائت نمود:
« خداوند شر انها را از تو دفع می کند و او شنونده و دانا است»

بقره 137

تاریخ مدینه دمشق ج22 ص117

از علمای شیعه نیز شیخ مفید چنین نقل می کند:

« زید بن ارقم می گوید آن روز من در حجره خود نشسته بودم که سر بریده امام حسین که بر فراز نیزه بود را که در مقابلم بود عبور دادند و شنیدم ایه ای از سوره کهف را قرائت نمود( کهف9) به خدا سوگند به محض شنیدن این ایه از سر بریده مو بر تنم راست شد و گفتم به خدا سوگند سر بریده ی شما ای فرزند رسول خدا شگفت آور تر از واقعه اصحاب کهف است»

الارشاد ج2 ص117

علامه مجلسی رحمه الله در این مضمون روایات متعددی نقل می کند

بحار الانوار ج45 ص107 باب 39

نظرات() 

سوال

مگر نه اینکه مختار ثقفی قاتلان امام حسین‌(علیه السلام)رابه قتل رسوند پس چرا امام زمان(عجل الله فرجه)رامنتقم مینامیم و در دعای ندبه ایشان را با جمله(أین الطالب بدم المقتول بکربلاء)مخاطبه میکنیم؟

پاسخ:

یکی از القاب امام زمان چنان که در روایات امده است " منتقم" است.

در حدیث قدسی امده است که خداوند می فرماید:

" او حجت حتمی برای اولیایم و منتقم از دشمنانم است"

الغیبه، طوسی، ص147

امام صادق فرمود:

" وقتی حسین شهید شد خاندان ما در مدینه می شنیدند که کسی می گفت امروز به این امت بلا نازل شد خوش نمی بینید تا قایمتان بر پا خیزد و دشمنانتان را بکشد و انتقام خون شهیدانتان را بگیرد"

کامل الزیارات ص553

امام صادق فرمود:

" مهدی خروج می کند و انتقام خون حسین را می گیرد"

البرهان فی تفسیر القران، ج3 ص528

در تبیین چگونگی منتقم بودن امام عصر می توان دو وجه را بیان کرد:

1-امام زمان عهده دار تمام خون‌هایی است که به ناحق در طول تاریخ ریخته شده است و با ایجاد عدالت و پایان دادن به جریان ظلم سبب می‌شود انتقام مظلومان جهان را بگیرد. مظلوم‌ترین فردی که در عالم کشته شده است، حضرت سیدالشهدا است از این رو امام مهدی خونخواه و منتقم خون امام حسین است.

2-امام عصر از فرزندان یا طرفداران قاتلین امام حسین که راضی به فعل انها بوده اند انتقام می گیرد

از امام رضا سؤال کردند آن افرادی که امام حسین را کشتند. نیستند که از آنها انتقام بگیرند. در قرآن می‌خوانیم نباید گناه دیگری را به گردن فرد دیگری انداخت؛ امام رضا می‌فرمایند " هرکسی در عصر ظهور راضی باشد به کاری که یزید و یزیدیان با امام حسین انجام دادند، امام مهدی از آنها انتقام می‌گیرد."

عیون الاخبار ج1 ص273

https://telegram.me/Rahnamye_Behesht

نظرات() 

پاسخ:

در روایتی که در یکی از معتبرترین کتب تاریخ مسلمانان یعنی تاریخ طبری با سند صحیح آمده حسین بن علی امام سوم شیعیان شخصیت چندان اخلاقمداری نبوده

متن روایت:

قال ابومحنف:حدثنی الحارث بن کعب الوالبی،عن عقبة بن سمعان قال:.

ترجمه: عقبه بن سمعان گوید: وقتی حسین از مکه درآمد فرستادگان عمرو بن سعید بن عاص به سالاری یحیی بن سعید راه او را گرفتند و گفتند: باز گرد، کجا میروی؟!….والخ

آنگاه حسین برفت تا به تنعیم رسید و کاروانی آنجا دید که از یمن می آید و بحیر بن ریسان حمیری که از جانب یزید عامل یمن بود برای وی فرستاده بود که پیش یزید می بردند. حسین کاروان را بگرفت و همراه ببرد(کاروانی که متعلق به وی نبود را صاحب شد), پس از آن به شتر بانان گفت: شما را مجبور نمیکنم، هر که خواهد با ما به عراق آید کرایه او را می دهیم و مصاحبتش را نیکو می داریم وهر که نخواهد همینجا از ما جدا شود کرایه او را به قدر مسافتی که پیموده می دهیم.

تاریخ الطبری، جلد پنجم، ص385 و 386 به تحقیق محمد ابراهیم،چاپ دارالمعارف مصر

حسین بن علی در راه کربلا به کاروانی تعلق به عامل یزید در یمن بر می خورد که اقلامی را برای یزید به دمشق می برده است. ایشان کاروان را توقیف کرده و اموال آن را صاحب شده و با رأفت اسلامی به شتربانان می فرماید دوست دارید بار را برای من تا عراق بیاورید، دوست ندارید برید.

اینکه این امام معصوم و عاری از گناه! مگر برای امر به معروف نرفته بود ؟ خوب چرا سر راه دست به دزدی و راهزنی میزند ؟؟

پاسخ :

بررسی سندی روایت:

1-این روایت در کتب شیعه نیامده است .بلکه طبری که از متعصبین و از مخالفین سرسخت اهل بیت است این روایت را نقل کرده لذا روایتش مردود است.جهت اثبات دشمنی و مخالفت طبری با اهل بیت یک نمونه یاد آور می شویم .

طبری در تاریخ خودش نقل می کند که پیامبر در جریان یوم الدار در جمع خویشان خود چنین فرمود:

"کدامیک از شما مرا براین امر کمک می کند تا برادر ووصی وجانشین من درمیان شما باشد؟

حضرت علی پاسخ مثبت داد.

پیامبر درموردش فرمود:

"همانا این شخص برادر ووصی وجانشین من در میان شما است"

تاریخ طبری،ج2 ص220

اما همین طبری در تفسیرش وقتی این داستان را نقل می کند سخنان پیامبر را تحریف می کند وچنین نقل می کند:

"پیامبر گفت کدامیک از شما مرا یاری می کند تا برادر من وچنان وچنان باشد"( لیکون اخی وکذا وکذا)

و وقتی علی اعلام آمادگی کرد سخن پیامبر را خطاب به او چنین می آورد:

"این شخصی برادر من وچنان وچنان است"( ان هذا اخی وکذا وکذا)

جامع البیان،ج19 ص149

دیدیم که چگونه طبری لجاجت و تعصب خود را در برابر ولایت اهل بیت با تحریف کردن نشان می دهد

2-در سند روایت ارسال وجود دارد و برخی از راویان ذکر نشده اند .روشن است که روایت مرسل قابل استناد نیست .بین ابو مخنف که در عصر امام صادق بوده با عقبه بن سمعان که از یاران امام حسین بوده راویانی بوده اند که ذکر نشده و تنها به یک راوی اشاره شده است .

3-روایت طبری از ابو مخنف هم ارسال دارد .زیرا طبری مستقیما از ابو مخنف نقل می کرد در حالی که سال ها بین انها فاصله است .با یک روایت مرسل و بدون سند نمی توان بر مطلبی بدین مهمی استدلال کرد

4-یکی از افرادی که در سند روایت واقع شده است حارث بن کعب والبی است که مجهول است لذا روایتش مردود است

مستدرکات علم رجال الحدیث ج2 ص275

5-در کتبی همانند ارشاد شیخ مفید سخنی از مصادره اموال نیست و فقط امده است که امام در منزل تنعیم شتران این کاروان را اجاره کرده بود

الارشاد ج2 ص68

بحث دلالت:

بعد از عهد شکنی معاویه در اعلام ولایت عهدی فرزندش یزید (که بر خلاف مفاد صلح نامه امام حسن مجتبی و معاویه بود)، امام حسین حکومت یزید را نامشروع دانسته و وظیفه خود را مخالفت و قیام در برابر آن می دانست و از همان روزهای نخست حکومت یزید حرکت اعتراضی خود را آغاز کردند و به مکه رفتند. بعد از اینکه مأموران یزید در صدد بودند با هتک حرمت مکه و بیت الله آن حضرت را به قتل بر سانند، حج خود را ناتمام گذاشته و مکه را به قصد عراق ترک کردند. در این زمان مبارزه بین امام و مأموران مخفی یزید شروع شده بود. در منزل تنعیم که بعد از مکه در مسیر عراق قرار گرفته است امام در راستای مبارزه خود دستور مصادره اموال کاروان یزید را صادر کردند و با این کار خود عدم مشروعیت یزید را عملاً به همگان اعلام نمودند.

امام از جانب خداوند حاکم و امام بوده است که یزید حق حکومت او را سلب کرده بود و امام حق تصرف در اموال حکومتی را داشته است .امام بنابر مصلحتی که دیدند اقدام به این کار کردند و روشن است که این تصرف در مال غیر نبوده است بلکه اموالی بوده است که تصرف در آن حق امام بوده و یزید به ناحق در آن تصرف کرده بود.


نظرات() 

پاسخ:

1-در ابتدا از آنها می پرسیم تعریفی برای شیعه وغیر شیعه ارائه دهند تا ما بدانیم آنان به چه کسی می گویند شیعه وبه چه کسی می گویند غیر شیعه.

اگر در فرهنگ آنان شیعه همان پیروان وهواداران ابوسفیان، معاویه ویزیدیان است وکسانی که راه را برحسین بستند وزن وفرزند اورا به اسارت بردند وحسین را شهید کردند دراین صورت آن قاتلین وجنایتکاران مانند عبیدالله و عمر بن سعد و ابن سنان و حرمله و شمر و شبث و خولی و دیگر از سپاهیان یزید شیعه بودند وشهدای کربلا غیر شیعه بودند.و هر نامی که می خواهند برای انها بگذادند .

اما اگر شیعه را به معنای پیرو و عاشق و دوستدار حقیقی ومخلص ومطیع امام که حاضر است جان خود را بلکه مال و ابرو و قطره قطره خونش را و هست و نیست خود را پیشکش امامش کند معنی کنیم دراین صورت جدا این تهمت از خنده دار ترین طنزهای تاریخ است است.

آری شیعه واقعی کسی است که از زبان رییس مذهب چنین توصیف شده :

" شیعه بودن به زبان نیست که کسی به زبان بگوید من شیعه ام ولی در رفتار و در کردار با ما مخالفت کند .شیعه همیشه با زبان و دل با ما همراست"

وسایل الشیعه ج15 ص247

امام باقر فرمود:

" شیعه ما تنها کسی است که از خدا اطاعت کند"

امالی طوسی ج1 ص279

امام صادق فرمود:

" اصحاب و شیعیان ما عاقلان و متقیان هستند و هر کس که عاقل و متقی نیست جزو شیعیان من محسوب نمی شود"

رجال کشی ص219

وفرمود:

" کسانی هستند که خود را شیعه معرفی می کنند که از یهود و نصاری و مجوس و مشرکین بدتر هستند"

بحار الانوار ج65 ص166

وفرمود:

" خداوند هیچ ایه ای در مذمت منافقین نازل نکرد مگر انکه مراد خداوند کسانی بوده که خود را شیعه معرفی می کنند در حالی که شیعه نیستند"

همان مدرک

امام رضا فرمود:

" شیعیان ما کسانی هستند که در برابر امر ما تسلیم هستند و از سخنان ما پیروی می کنند و با دشمنان ما در مخالفت هستند و هر کس چنین نباشد شیعه نیست"

صفات الشیعه ص162

در این رابطه روایات فراوانی است که شیعیان واقعی را بیان می کند .جهت اگاهی رجوع شود:

بحار الانوار ج65 ص150 باب19

2-امام حسین نیز قاتلانش را چنین معرفی می کند:

"وای بر شما ای شیعیان ال ابوسفیان اگر دین ندارید واز روز معاد نمی هراسید دست کم در دنیای خود آزاده باشید "

لهوف،ص71

آری اگر مراد از شیعیانی که قاتلان امام حسین بودند شیعیان ابوسفیان، یزید وشمر است سخن آنان درست است که قاتلان حسین شیعه بودند اما شیعه خاندان ابوسفیان

3-در صف بندی جنگ ها و تصمیم گیری ها است که شیعه از غیر شیعه شناخته می شود .به فرض در سپاه عمر سعد کسانی بودند که خود را شیعه معرفی می کردند اما با حضور در صف دشمنان اهل بیت نشان دادند که از ابتدا انان شیعه نبوده و محبت اهل بیت را به دل نداشته اند و به دروغ اظهار تشیع می کرده اند

4-به این نکته نیز باید توجه کرد :

شهر کوفه سال ها قبل از واقعه کربلا از شیعیان واقعی خالی شده بود چنان که در روایات آمده است که وقتی حضرت علی به کوفه آمد به امام حسن دستور داد تا بین مردم ندا دهد که در مساجد نماز تراویح نخوانند وقتی کوفیان این سخن را شنیدند فریادشان بلند شد که می گفتند:"وای عمر!وای عمر! .علی می خواهد سنت عمر را از بین ببرد .

امام علی به حسن فرمود حال که چنین است رهایشان کن

شرح نهج البلاغه،ابن ابی الحدید،ج12 ص178

وسایل الشیعه،ج5 ص192

https://telegram.me/Rahnamye_Behesht

نظرات() 

سوال

می گویند رسم عرب چنین بوده که در جنگ ها سرها را از تن جدا می کردند فرقی نمی کرده چه مظلوم باشد و چه ظالم لذا مصیبت حسین عادی است و نیز همانند مصیبت حسین برای دیگران نیز اتفاق افتاده چرا تنها برای حسین عزاداری می شود؟

پاسخ:

این سوال دو بخش دارد.

نخست انکه انچه با حسین و اهل بیت ایشان انجام شد کاری رایج و مرسوم در آن زمان بوده است ؟

پاسخ روشن است :

ایا اگر تمام دنیا دروغگویی را پیشه سازند قبح دروغ گویی می ریزد ؟ ایا اگر تمام دنیا جنایت پیشه کنند قبح جنایت کردن می ریزد؟ ایا اگر تمام دنیا دزدی پیشه کنند قبحش می ریزد؟

انچه با حسین و اهل بیتش کردند نیز چنین است اگر چه بگوییم رسم عرب چنین بوده .کشتن مظلوم و به اسارت گرفتن انها قبیح و زشت است فرقی نمی کند مظلوم هر کس باشد.

اما بخش دوم سوال که همانند مصیبت امام حسین در طول تاریخ بارها تکرار شده و حتی سرنوشت برخی بسیار فجیع تر از داستان کربلا بوده چرا برای انها گریه نمی کنیم و تنها برای حسین علیه السلام و اهل بیت ایشان گریه می کنیم .

پاسخ این سوال نیز روشن است به این بیان:

مقام افراد در نسبت سنجی میزان مصیبت وارده به انها موثر است .

ایا اگر مثلا ما به خانه انیشتن دانشمند بزرگ حمله کنیم و او را به طرز فجیعی بکشیم و اهل بیتش را آواره کنیم و عینا همین کار را در برابر فردی عامی و بی سواد انجام دهیم مصیبت این دو با هم برابر است ؟

مقام و جایگاه انشیتن اقتضای تکریم و احترام و یژه ای را داشت ما نه تنها رعایت این احترام را نکردیم بلکه او را به بدترین وضع از بین بردیم روشن است که مصیبت این دو با هم برابر نیست .

حال اگر فردی در عالم باشد که جایگاه و مقامش به قدری بلند و والا باشد که هیچ کس قابل قیاس با او نباشد چنان که امام علی فرمود:

" هیچ کس با آل محمد قابل قیاس و مقایسه نیست و انان برتر از همگان است"

نهج البلاغه صبحی صالح ص47

و انها برتر از تمام انبیا و فرشتگان و برترین مخلوقات خدا باشند

بحار الانوار ج26 ص267 باب6

آیا اگر ما بیاییم این گونه افراد را که شایسته احترام و تکریم ویژه ای هستند به گونه که اختصاص به انها داشته باشد ، به بدترین شکل از بین ببریم و با اهل بیتشان به بدترین وضع رفتار کنیم بزرگترین جنایت را مرتکب نشده ایم ؟

آیا نمی توان گفت که مصیبت انها در تاریخ تکرار نشدنی است زیرا دیگر همانند انها در عالم وجود ندارد .

حال اگر در میان این افراد که برترین مخلوقات خدا هستند یکی از انها به بدترین وضع از دیگران به شهادت برسد و با اهل بیتش به بدترین وضع رفتار شود ایا نمی توان گفت که دیگر مصیبت او در عالم همانند ندارد؟

لذا امام حسن به امام حسین فرمودند :

" هیچ روز و مصیبتی مانند روز و مصیبت تو نیست"

امالی صدوق ص116

وامام صادق فرمود:

" مصیبت حسین بزرگترین مصیبت است"

علل الشرایع ج1 ص225

و پس از شهادت حسین اتفاقات عجیبی در عالم افتاد همانند خون گریه کردن اسمان ، خورشید گرفتگی، گریه کردن زمین، گریه کردن همه موجودات عالم برایش، و... که همه نشان می دهد مصیبت حسین تکرار نشدنی است

بحار الانوار ج45 ص201 باب40

https://telegram.me/Rahnamye_Behesht

نظرات() 

متن شبهه:

یکی از مواردی که از ساخته های روحانیون شیعه هست و هیچ جایگاهی حتی در اسلام ندارد ؛ عزاداری برای حسین بن علی است که متاسفانه معضل شدیدی برای جامعه ما به لحاظ مختلف شده است.

به روایت زیر توجه فرمایید :

علی بن إبراهیم، عن أبیه، عن النوفلی، عن السكونی، عن أبی عبد الله (علیه السلام) قال: قال رسول الله (صلى الله علیه وآله): ضرب المسلم یده على فخذه عند المصیبة إحباط لاجره.

نام کتاب : الكافی- ط الاسلامیة نویسنده : الشیخ الكلینی جلد : 3 صفحه : 224

الکافی ج 3 ص 126 چاپ منشورات فجر بیروت

من لا یحضره الفقیه از شیخ صدوق ج 1 ص 151 و...

ترجمه : هر مسلمانی که به هنگام مصیبت دست خود را بر رانش بکوبد ، موجب تباه کردن اجر خویش می شود (اجرش نابود میشود)

پاسخ به شبهه:

1-در این روایت دو فرد وجود دارند که هر دو چون از اهل سنت هستند لذا روایت انها قابل استناد نیست .نوفلی و سکونی

2-این روایت معارض دارد و از امام صادق در روایت دیگری نقل شده است که فرمود:

" پاداش مومن در مرگ فرزند بهشت است صبر کند یا نکند"

وسایل الشیعه ج2 باب72 روایت7

3-به فرض که دلالت روایت کامل باشد باز هم از اصل عزاداری نهی نمی کند بلکه از انجام عزاداری که ملازم با این حرکت باشد نهی می کند .شما می توانید بگویید که در این مراسم این عمل انجام نگیرد نه این که عزاداری را تحریم کند

4-در مشروعیت عزاداری برای مردگان و برای امام حسین روایات فراوانی وارده شده است که ما در پاسخ های گذشته اشاره داشته ایم وکسی نمی تواند عزاداری را به طور مطلق تحریم کند که جهت اگاهی بیشتر رجوع کنید:

وسایل الشیعه ج3 ص279 باب87

5-ممکن است تصور شود که اگر زدن بر ران به هنگام پیش امدن مصیبت حرام باشد پس سینه زنی در مراسم امام حسین نیز همین حکم را دارد.

پاسخ آن روشن است .دست زدن بر ران که مورد روایت است ناظر به مصیبت های شخصی و فردی است و این که گاهی مصیبت زده بر اثر بی تابی جام صبرش لبریز میشود و عکس العملی نشان می دهد که دور از آداب صابران است .

ولی سینه زدن در عزاداری امام حسین نشانه حزن دینی است نه حزن شخصی و نشانه محبت به پیامبر و خاندان اوست که به دست سفاکان روزگار و انسان های بی رحم کشته شده اند .

به تعبیر دیگر سینه زنی در اینجا بر خاسته از بی تابی روحی و ضعف ایمان که مورد روایت است نیست و هر گز در آن اعتراضی به تقدیر خداوند وجود ندارد بلکه برخاسته از حب درونی به پیامبر و ال اوست که حقیقت دین را تشکیل می دهد .این نوع حرکتها که همراه با نوحه خوانی و سینه زنی و پرچم های سیاه است نشان دهنده امور زیر است :

احیای مکتب عدالت خواهی و ظلم ستیزی

توجه دادن نسل حاضر به خیانت حاکمان گذشته

ابراز همدردی با پیامبر و خاندان او

لذا سینه زنی برای امام حسین از مورد روایت که مصیبت های فردی است خارج است .

پاسداری از مرقد پیامبران و امامان، ایت الله سبحانی، ص90

https://telegram.me/Rahnamye_Behesht

نظرات() 

شنبه 17 مهر 1395

قضیه آب در کربلا و تشنگی امام حسین

نویسنده: ع ج   طبقه بندی: پرسش و پاسخ، ویژه ماه محرم، 

موضوع تشنگی امام حسین علیه السلام واصحابشان در کربلا حقیقتی است که مورخان بسیاری ان را نقل کرده اند .

طبری نقل می کند که عبیدالله به عمر سعد روز هفتم محرم چنین نامه نوشت:

" میان حسین و یارانش و آب مانع شو و قطره ای از آن نچشند.عمر بن سعد نیز عمرو بن حجاج را با پانصد سوار روانه کرد و بر آب راه فراد فرو امدند تا میان حسین و یارانش و آب مانع شوند .حسین نیز برای انها نفرین کرد"

تاریخ طبری ج5 ص412

انساب الاشراف ج3 ص389

الارشاد ج2 ص86

روضه الواعظین ص201

اعلام الوری ج1 ص452

بحار الانوار ج44 ص389

تذکره الخواص ص247

تاریخ یعقوبی ج2 ص243

الاخبار الطوال ص255

با توجه به انچه گذشت مدت زمان محاصره وقطع راه ارتباط با آب از روز هفتم محرم بوده است. دراین فاصله امام از راههای گوناگون آب مورد نیاز اردوی خویش را سعی کرد تامین می کرده است.

بنابر روایت ابن اعثم وابن شهر آشوب امام در جلوی خیمه چاهی حفر کردند که آب گوارایی داشت.

ابن اعثم می گوید:

"چون عطش بر ایشان غالب گشت تبری برگرفت واز سمت خیمه زنان نوزده گام به سوی قبله رفت وزمین را کند. چشمه آبی ظاهر شد ابی گوارا وشیرین سپس به اصحابش دستور داد آب بخورند ومشک هارا پر کنند"

الفتوح،ص893

مناقب ال ابی طالب،ج4 ص50

مقتل الحسین ج1 ص244

عبیدالله نامه ای به عمر سعد نوشت:

"اما بعد به من خبر رسیده که حسین ویاران او چاه کنده اند واب بر می دارند لذا آنان را هیچ فرومایگی نیست. چون نامه من رسید حسین ویاران اورا از کندن چاه منع کنی ونگذاری به آب دست یابند ابن سعد تا انجا که شد بر انها سخت گرفت"

همان منابع

امام علیه السلام در دومین اقدام خود برای دست یابی به آب حضرت عباس را به همراه سی سوار و بیست پیاده مامور کرد تا به شریعه فرات بروند و آب تهیه کنند و انها نیز چنین کردند و آب مورد نیاز امام را تامین کردند"

الاخبار الطوال ص255

بغیه الطلب ج6 ص2627

المنتظم ج5 ص326

تاریخ طبری ج5 ص412

مقاتل الطالبین ص117

انساب الاشراف ج3 ص389

تذکره الخواص ص248

مقتل الحسین ج5 ص91

این آب تا شب عاشورا آب مورد نیاز کاروان حسین را تامین کرد تا انکه در شب عاشورا امام حسین علی اکبر را با سی سوار و پیاده برای اوردن آب فرستاد .انها اب را اوردند .امام به یارانش گفت برخیزید و آب بنوشید و وضو بگیرید و غسل کنید و لباسهایتان را بشویید که کفن هایتان می شود"

امالی صدوق ص220

بحار الانوار ج44 ص316 ح1

امام ویارانش از آن آب برای غسل و نوره کشیدن استفاده کردند

الملهوف ص154

بحار الانوار ج45 ص1

تاریخ طبری ج5 ص423

با اغاز نبرد و کمبود آب عطش بر حسین و یاران شدت گرفت لذا امام حسین دو مرتبه عباس را برای اوردن آب فرستاد اما این مرتبه عباس شهید شد و نتوانست آب مورد نیاز را تهیه کند

بحار الانوار ج45 ص41

ینابیع الموده ج3 ص67

اعیان الشیعه ج1 ص608

مناقب ابن شهر اشوب ج4 ص117

امام نیز در روز عاشورا به دنبال یافتن اب بود .اما هرگاه به سوی فرات یورش می برد به او حمله می کردند تا او را از آب بازدارند

الفتوح ج5 ص117

مقتل الحسین ج2 ص34

واین بود که امام حسین با لب تشنه به شهادت رسید چنان که امام سجاد فرمود:

"این قبر حسین است که او را غریبانه و تشنه کشتند"

الدمعه السابکه ج5 ص11

وفرمود:

" فرزند پیامبر لب تشنه شهید شد"

الملهوف ص233

مسکن الفواد ص92

بحار الانوار ج45 ص149

https://telegram.me/Rahnamye_Behesht

نظرات() 

لطفا جواب این شبهه رو بدین، اینکه میگن امام حسین علیه السلام بخاطر یک زن با یزید جنگیدن درسته یا نه ؟

پاسخ

یکی از شبهات ضد دین ها و وهابیت در مورد کربلا آن است که می گویند ریشه واقعه کربلا بر سر یک موضوع عاشقانه بوده است که بین حسین علیه السلام  و یزید روی داد‌.یزید عاشق همسر زیبا روی یکی از سرداران سپاه معاویه به نام « ارینب» بود .

یزید با وعده ی ازدواج با دختر معاویه به سردار سپاه او را تشویق به طلاق همسرش کرد اما پس از طلاق ارینب حسین علیه السلام او را به عقد خود دراورد و این باعث شد تا یزید کینه حسین را به دل گیرد و نهایتا این جریان به واقعه  کربلا منتهی شد
این خلاصه ای از جریان بود که ابن قتیبه از علمای اهل سنت در کتاب الامامه و السیاسه ج1 ص156 نقل می کند


اما نقد:
اولا :ابن قتیبه بدون هیچ اشاره‌ای به ناقل و راوی این داستان حكایت را نقل می‌كند. داستان از نظر سندی مشكل دارد و قابل احتجاج نیست .به اصطلاح رجالیون روایت مرسل و بی سند و از هر گونه اعتبار خارج می شود.قابل توجه اینکه این داستان فقط در همین کتاب آن هم بدون سند نقل شده است

ثانیا: اشكال مهم دیگری كه در این داستان وجود دارد این است كه امام حسین ‌پس از انکه شوهر اول آن زن تقاضا می کند آن زن را طلاق میدهد اما کیفیت طلاق چنین است که  در یك مجلس او  را سه طلاقه می‌كند و حال آن كه بر اساس فقه شیعه كه بر گرفته از روایات اهل بیت معصومین  است سه طلاق در یك مجلس جایز نمی‌باشد واین خود نشان میدهد که داستان ساختگی و برای اهداف خاصی طراحی شده است
روایات در ممنوعیت سه طلاقه کردن در یک مجلس را بحویید در «وسائل الشیعه »ج22 ص61 باب 29

ثالثا: گذشته از بطلان قطعی روایت فوق ، به اندازه كافی در اسباب و عوامل زمینه ساز واقعه كربلا در كتب شیعه و سنی بحث شده است كه هیچ جای شك و شبهه باقی نمی گذارد تا نوبت به طرح این شبهه سست و بی اساس برسد .



https://telegram.me/Rahnamye_Behesht

نظرات() 

چهارشنبه 14 مهر 1395

چرا از روز اول محرم عزاداری می کنیم؟

نویسنده: ع ج   طبقه بندی: ویژه ماه محرم، پرسش و پاسخ، 



علت این که عزاداری امام حسین از اول محرم اغاز می شود آن است که سیره اهل بیت شیعیان را بر این امر وا داشته است .

امام رضا می فرماید:

"کان أبی إذا دخل شهر المحرم  لا یری ضاحكا و كانت الكآبة تغلب علیه حتی یمضی منه عشرة أیام فإذا كان یوم العاشر كان ذلك الیوم یوم مصیبته وحزنه وبكائه ویقول: هو الیوم الذی قتل فیه الحسین صلی الله علیه"

یعنی:

" وقتی ماه محرم فرا می رسید  در پدرم امام کاظم علیه السلام آثار شادی  دیده نمی شد و همواره غمگین بودند ،  روز دهم ، روز مصیبت و اندوه و گریه او بود و می فرمود : در این روز بود که حسین علیه السلام را به شهادت رساندند."

امالی صدوق، ص 78

بحار الانوار، ج 44 ص 284

در روایت دیگری امده است که یکی از صحابه امام رضا به نام ریان بن شییب در روز اول محرم بر امام وارد شد .امام متذکر به اغاز محرم شده و مصیبت های امام حسین را بیان کرده و سخنانی در فضیلت عزاداری بر ایشان ذکر کردند

عیون الاخبار ج1 ص299

از این روایت نیز رجحان شروع عزاداری از اول محرم بدست می اید چرا که خود امام در روز اول محرم متذکر مصایب امام حسین شدند


فلسفه ان را نیز می توان چنین بیان داشت:

در طول ده روز فرصت مناسی می باشد برای  تبین اهداف عالی حضرت سید الشهداء  و فلسفه سوگواری برای آن حضرت که در پاسخ های گذشته مفصلا بیان کرده ایم مانند:

1 .  حیات مجدد اسلام  واحیای سنت .

2 .  حفظ مکتب و شریعت بود .

3 .  تحکیم باورهای دینی مردم با آشنا شدن توده هابا معارف دینی.

4 .  پیوند عمیق عاطفی میان امت والگوهای راستین.

5 .  اعلام وفاداری نسبت به مظلوم و مخالفت با ظالم.



https://telegram.me/Rahnamye_Behesht

نظرات() 

سوال

میخواستم بدونم روایت مبنی بر اینکه حضرت زینب سلام الله علیها سر خودشونو به گوشه محمل زدن و اصطلاحا سر شکستن در عزای امام حسین علیه السلام درسته؟

پاسخ:

اصل  داستان  چنین است كه فردی بنام مسلم جصاص(گچكار) نقل می كند :

" هنگامی كه در حال بازسازی دروازه اصلی شهر كوفه بوده, هیاهویی می شنود , به سمت هیاهو حركت می كند , می بیند اسرای واقعه عاشورا در كجاوه هستند , در این هنگام سر امام حسین  را بالای نیزه بردند كه حضرت زینب با مشاهده سر برادر ، سر خود را از ناراحتی به چوب محمل می كوبد چنانچه خون از زیر مقنعه اش جاری می شود و با چشم گریان اشعاری را قرائت می كند

ناسخ التواریخ ، ج 6 ، ص 54 و 55

این مطلب گرفته شده از كتابی بنام «نورالعین فی مشهد الحسین» می باشد كه نویسنده آن مشخص نیست و تنها به ابراهیم بن محمد نیشابوری اسفراینی نسبت داده می شود كه شخصی اشعری مذهب و شافعی مسلك بود و بسیاری از علما بر بی اعتبار بودن آن صحه گذاشته اند .

چنانچه محدث بزرگوار مرحوم شیخ عباس قمی بیان می كند كه : نسبت سر شكستن به حضرت زینب دادن بعید است, چون ایشان عقیله بنی هاشم و صاحب مقام رضا و تسلیم است

منتهی الآمال ، ج 1 ، ص 75 .

وی سپس با استناد به كتابهای معتبر می نویسد كه اصلاً محمل و هودجی در كار نبود تا آن حضرت سرش را به آن بكوبد .

همچنین عالم بزرگوار آیت اله حاج میرزا محمد ارباب نیز در خصوص بی اعتبار بودن كتاب نورالعین و بی اساس بودن گفته های مسلم جصاص تاكید دارد

الاربعین الحسینیه ، میرزا محمد ارباب ، چاپ اسوه ، ص 232

ایت الله مکارم نیز می نویسد:

"  اصلا محملی وجود نداشته است زیرا اولا در روایات امده که اسیران را بر شترهای بدون جهاز سوار کردند تا ناراحتی ببیند و ثانیا محمل یک وسیله محترمانه است و هیچ کس ان را برای اسیر خود انتخاب نمی کند"

احکام عزاداری ص134


پس به این دلایل, این خبر اساسی ندارد :

الف :تنها در كتاب نورالعین نوشته شده كه طبق آنچه گفته شد بی اعتبار است . و در سایر كتابهای معتبر دینی این مطلب گزارش نشده است .

ب: سند ندارد و به عبارت دیگر راویان آن در جایی ذكر نشده است .

ج:  با توجه به شخصیت حضرت زینب در متون اسلامی كه ایشان را خویشتندار و صاحب مقام رضا و تسلیم معرفی كرده اند ، آنچه در این كتاب گفته شده با انچه در سایر متون معتبر اسلامی امده متضاد است و چهره دیگری از حضرت زینب معرفی شده است.


البته باید به این نکته ازعان داشت که وقتی شدت مصیبت طوری باشد که انسان از خود بیخود شود که ضرری بر خود وارد کند،در عرف نه مورد ملامت است و نه ضد منطق. الله اعلم.

نظرات() 

علامه مجلسی در بحار الانوار بابی را گشوده است تحت این عنوان:

"همان وجوب اطاعت و فضلی که پیامبر داشته است امامان نیز دارا هستند و انان در فضل یکسان هستند"

بحار الانوار ج۲۵ ص ۳۵۲ باب ۱۲

از روایاتی که در این باب نقل می کند دانسته میشود که امامان در صفات مخصوص امامت با یکدیگر برابر هستند چنان که پیامبر گرامی فرمود:

ٌ"تمام امامان در فضل و منزلت نزد خداوند یکسان هستند"

اثباه الهداه ج۲ ص۲۳۷

در روایت دیگر امام صادق فرمود:

"تمام انچه از جانب خداوند نازل شده علمش نزد پیامبر است سپس نزد امیر المومنین سپس امامان پس از او تا علم اخرین انها از اولین انها باشد و اخرین انها نسبت به اولین انها اعلم نباشد"

الاختصاص ص۲۶۷

پیامبر گرامی فرمود

"من برترین انسان ها هستم از اولین انها تا اخرین انها و علی برترین خلائق بعد از من است و اولین ما مانند اخرین ما و اخرین ما مانند اولین ما هستند"

بحار الانوار ج۲۵ ص۳۶۰

از این روایات چنین استفاده میشود که مقام امامان با یکدیگر مساوی است .اما از انجایی که امامان مقامات خود را از پیامبر و حضرت علی به ارث برده اند  وانان به گونه ای نقش استاد را در حقشان داشته اند لذا مقام ان دو بزرگوار از سایرین برتر و بالاتر است چنان که امام صادق فرمود:

" امیر المومنین نزد خداوند از سایر امامان برتر و بالاتر است"

همان مدرک ص۳۶۱

امام باقر فرمود:

ـ"علی برتر ما و اقای ما و بهترین ما بعد از پیامبر است"

بحار الانوار ج۳۵ ص ۴۳۳


https://telegram.me/Rahnamye_Behesht

نظرات() 

جمعه 26 شهریور 1395

امام حسین نباید در برابر یزید قیام می کرد!!!

نویسنده: ع ج   طبقه بندی: پرسش و پاسخ، 

سوال

اخیرا در برخی پیام ها دیده می شود که امام حسین نباید در برابر یزید قیام می کرد زیرا یزید حاکم اسلامی بوده و اطاعت از حاکم واجب است

پاسخ:

اطاعت کردن از سلطان ظالم و سکوت در برابر او از جمله گناهان بزرگی است که به هیچ عنوان قابل چشم پوشی نیست .با این وجود چگونه می توان گفت که در تعالیم اسلام اطاعت از سلطان ظالم واجب شمرده شده است در حالی که خداوند می فرماید:

« از کسی که قلبش از ذکر ما غافل است و از هوی و هوس پیروی می کند اطاعت نکنید»

کهف 28

وفرمود:

« از گناهاکاران و کافران اطاعت مکن»

قلم 10

وفرمود:

« از مسرفین اطاعت مکن»

شعرائ 151

وفرمود:

« تکیه بر ظالمان نکنید که موجب می شود آتش شما را فرو گیرد»

هود113

اهل سنت روایت کرده اند که پیامبر گرامی فرمود:

« بشنوید پس از من حاکمان ظالمی خواهند آمد ،هر کس با انان همراه شود و انان را در کذبشان تصدیق کند و بر ظلمشان یاری کند از من نیست و من نیز از او نیستم و در قیامت بر حوض کوثر بر من وارد نمی شود»

جامع الاصول ج4 ص75

در منابع روایی ما نیز روایات فراوانی در تحریم همراهی ظالمین و حب انان و اطاعت از انان وارد شده است

بحار الانوار ج72 ص367 باب82

وفرموده اند وظیفه انسان در برابر ظلم وظالمان دوری جستن از انان و سعی در از بین بردن ظلم انان می باشد

وسائل الشیعه ج16 ص144 باب7

روی این جهت امام حسین وقتی دید که یزید ظلم و جنایت را به نهایت خود رسانیده و سعی در از بین بردن اسلام و آشکار کردن مفاسد دارد،وظیفه خود دید تا در برابر او قیام کند و جان خود را در پاسداری از دین خداوند بدهد چنان که خود حضرت در مورد علت قیام فرمود:

« من تنها به انگیزه اصلاح در امت جدم بپا خواستم ،می خواهم. امر به معروف و نهی از منکر کنم و به روش جدم و پدرم رفتار نمایم»

الفتوح ج5 ص33

بحار الانوار ج44 ص329

https://telegram.me/Rahnamye_Behesht

نظرات() 

پاسخ

یکی از شبهات ضد دین ها و وهابیت در مورد کربلا ان است که می گویند ریشه واقعه کربلا بر سر یک موضوع عاشقانه بوده است که بین حسین علیه السلام و یزید روی داد‌.یزید عاشق همسر زیبا روی یکی از سرداران سپاه معاویه به نام « ارینب» بود .

یزید با وعده ی ازدواج با دختر معاویه به سردار سپاه او را تشویق به طلاق همسرش کرد اما پس از طلاق ارینب حسین علیه السلام او را به عقد خود دراورد و این باعث شد تا یزید کینه حسین را به دل گیرد و نهایتا این جریان به واقعه کربلا منتهی شد

این خلاصه ای از جریان بود که ابن قتیبه از علمای اهل سنت در کتاب الامامه و السیاسه ج1 ص156 نقل می کند

اما نقد:

اولا :ابن قتیبه بدون هیچ اشاره‌ای به ناقل و راوی این داستان حكایت را نقل می‌كند. داستان از نظر سندی مشكل دارد و قابل احتجاج نیست .به اصطلاح رجالیون روایت مرسل و بی سند و از هر گونه اعتبار خارج می شود.قابل توجه اینکه این داستان فقط در همین کتاب آن هم بدون سند نقل شده است

ثانیا: اشكال مهم دیگری كه در این داستان وجود دارد این است كه امام حسین ‌پس از انکه شوهر اول آن زن تقاضا می کند آن زن را طلاق میدهد اما کیفیت طلاق چنین است که در یك مجلس او را سه طلاقه می‌كند و حال آن كه بر اساس فقه شیعه كه بر گرفته از روایات اهل بیت معصومین است سه طلاق در یك مجلس جایز نمی‌باشد واین خود نشان میدهد که داستان ساختگی و برای اهداف خاصی طراحی شده است

روایات در ممنوعیت سه طلاقه کردن در یک مجلس را بحویید در «وسائل الشیعه »ج22 ص61 باب 29

ثالثا: گذشته از بطلان قطعی روایت فوق ، به اندازه كافی در اسباب و عوامل زمینه ساز واقعه كربلا در كتب شیعه و سنی بحث شده است كه هیچ جای شك و شبهه باقی نمی گذارد تا نوبت به طرح این شبهه سست و بی اساس برسد .ما در گذشته درباره اهداف قیام کربلا طبق کتب شیعه و سنی بحث کرده ایم که می توانید کلید واژه"قیام" را در کانال سرچ کنید

پرسمان اعتقادی

https://telegram.me/Rahnamye_Behesht

نظرات() 

پنجشنبه 23 مهر 1394

لباس مشکی

نویسنده: ع ج   طبقه بندی: احکام، 

با فرا رسیدن ایام سوگواری امام حسین (علیه السلام)، معمولا عزادارن لباس های مشکی خود را به تن می کنند و با پوشیدن لباس مشکی خود را در عزای اهل بیت شریک و سهیم می دانند.
سیاه پوشی یکی از رسوم مردم همه دنیا است که با رنگ سیاه پوشیدن، خود را غمگین و داغدار نشان می دهند و مربوط به دین و آیین خاصی نیست.
در سیره امام حسن مجتبی (علیه السلام) هم این مورد ذکر شده است. ابن ابی الحدید در شرح نهج البلاغه می گوید: «امام حسن (علیه السلام) در سوگ امیرمؤمنان علی (علیه السلام) جامه سیاه پوشید و با همین جامه برای مردم خطبه خواند.»[۱]
زنان بنی هاشم در ماتم امام حسین (علیه السّلام) لباس های سیاه و خشن پوشیدند. فرزند امام سجاد (علیه السلام) از قول پدرش نقل می کند:«هنگامی که جدّم حسین علیه السّلام کشته شدند، زنان بنی هاشم لباس سیاه و خشن پوشیدند و از گرما و سرما شکایتی نمی کردند و اینگونه بود که امام سجاد علیه السّلام برای آن ها غذای ماتم زدگان و عزاداران تهیه می کرد.»[۲]
اما لازم است برای اطمینان بیشتر و رد این شبهه نظر مراجع محترم را هم نقل کنم.
حضرت آیت الله خامنه ای
س: آیا پوشیدن لباس مشكى جهت عزادارى امام حسین (علیه السلام) و سایر امامان استحباب دارد؟
ج: بطور كلى پوشیدن لباس مشكى اگر براى تعظیم شعائر باشد، داراى اجر و ثواب خواهد بود.[۳]
حضرت آیت الله سیستانی
س: حکم لباس مشکی در دو ماه محرم و صفر مستحب است یا مکروه ؟
ج: کار شایسته و پسندیده ای است.[۴]
آیت الله مکارم شیرازی
س: آیا پوشیدن لباس سیاه در ایام شهادت حضرت زهرا با توجه به وحدت و کراهت لباس سیاه جایز است؟
ج: با توجه به این که پوشیدن لباس مشکی در ایام شهادت حضرات معصومین نوعی تعظیم شعائر الهی محسوب می شود کراهت ندارد.[۵]

مطالعه بیشتر درباره سنت سیاه پوشی
------------------------------
پی نوشت:
[۱]. «وكان خرج إلیهم وعلیه ثیاب سود» شرح نهج البلاغه، ابن ابی الحدید، تحقیق محمد ابوالفضل ابراهیم، ج ۱۶، ص ۲۲ .
[۲]. روی عن عمرو بن زین العابدین أنّه قال: «لمّا قتل جدی الحسین المظلوم الشهید لبس نساء بنی هاشم فی مأتمه ثیاب السواد و لم یغیّرنها فی حرّ أو برد و کان الإمام زین العابدین یصنع لهنّ الطعام فی المأتم» وسائل الشیعة، شیخ حر عاملى، محمد بن حسن‏، ج۳ ص۲۳۸ ، تاریخ وفات مؤلف: ۱۱۰۴ ق‏، ناشر: مؤسسة آل البیت علیهم السلام‏، مكان چاپ: قم‏، سال چاپ: ۱۴۰۹ ق.‏
[۳]. سایت آیت الله خامنه ای/ استفتاات جدید
[۴[. سایت آیت الله سیستانی
[۵]. سایت آیت الله مکارم شیرازی

نظرات() 

ابزار هدایت به بالای صفحه