تبلیغات
کوچه ای به سمت خدا - لعن و دشنام در اسلام

کوچه ای به سمت خدا

کسب هر موفقیتی، نیازمند صبر است.

***** علی علیه السلام می فرماید : كسى كه به چیزى عشق ورزد، آن عشق، چشمش را نابینا و دلش را بیمار مى سازد، آنگاه با چشمى ناسالم نگاه مى كند و با گوشى ناشنوا می شنود **نهج البلاغة (للصبحی صالح)، ص: 160.

دوشنبه 10 آبان 1395

لعن و دشنام در اسلام

نویسنده: ع ج   طبقه بندی: پرسش و پاسخ، درس اخلاق، 

اینکه میگن زیارت عاشورا چون همش لعن و نفرینه نباید بخونی چون خدا لعن و نفرین رو دوس نداره و به خود آدم برمیگرده میگن حتی تو مجالسی که زیارت عاشورا خونده میشه شرکت نکنید.

پاسخ:

در کتاب راهنمای حقیقت چنین آمده است:

دشنام و ناسزاگویی که در لغت عرب به آن « سبّ » می‌گویند، یکی از محرمات الهی است که پیامبر گرامی به شدّت از آن نهی کرده است. محدثان اسلامی از هر دو گروه از پیامبر نقل می‌کنند که آن حضرت فرمود:

« دشنام دادن به مسلمان و ناسزاگویی به وی، فسق و گناه است ».

صحیح بخاری ج4 ص71

وسائل الشیعه ج8 باب158 از ابواب احکام عشرت ح2

همچنین امام صادق می‌فرماید:

« دشنام به مؤمن انسان را در آستانه هلاکت قرار می‌دهد ».

همان مدرک ح4

به امیر المؤمنین گزارش دادند که برخی از یاران وی شامیان را ناسزا می‌گویند، آنان را فرا خواند و چنین فرمود:

« دوست ندارم دشنام دهنده باشید، اما اگر کردار آنان را بازگو کنید و روش آنان را تشریح کنید، به حقیقت نزدیکتر و عذری رساتر برای شما خواهد بود ».

نهج البلاغه خطبه201

بنابراین سب مطلقا در اسلام حرام است و لذا هیچ فرد عاقل و دانایی به دشنام پناه نمی‌برد و از دشنام و ناسزاگویی بهره نمی‌گیرد؛ و این که در بسیاری از گفتارها و نوشته‌ها آمده است که شیعه « یسبّ الصحابة »، نتیجۀ غفلت از معنای حقیقی سبّ و دشنام است.

ابن منظور می‌نویسد: لعنت به معنی بیزاری و طرد است. عرب می‌گوید: « لعنه » به معنی « طرده » است و در قرآن کریم آمده است: « بل لعنهم الله بکفرهم ».[ بقره / 88 ] « خدا آنان را به خاطر کفرشان از رحمت خویش دور ساخت ».

به خاطر این تفاوت جوهری که بین لعن و سبّ است قرآن گروه‌هایی را لعن می‌کند، ولی سبّ نمی‌نماید.

اینک به برخی از گروه‌ها که در قرآن مورد لعن قرار گرفته‌اند، اشاره می‌کنیم:

کافران: احزاب / 64.شیطان: نساء / 118.یهود: مائده / 68.منکران حق: بقره / 159. تهمت زنندگان به بانوان پاکدامن نور/23- آزار دهندگان پیامبر احزاب؛54 -بت پرستان ؛مائده60 -بنی امیه ؛اسرای 60-پیمان شکنان با خدا ؛رعد 13-شایعه پراکنان در جامعه اسلامی؛ احزاب60-61 - لعن قاطع رحم ؛رعد25- لعن بر مرتدان؛ ال عمران 86؛لعن بر مفسد فی الارض ؛محمد22- لعن بر منافقین ،توبه68- و ...

جهت آگاهی بیشتر به ملعونین در قرآن رجوع شود به کتاب فرهنگ قرآن ج25 ص185 به بعد

البته این گروه‌ها که مورد لعن خدا قرار گرفته‌اند، اعم از کافر و مسلمانند. علاوه بر این که در قرآن، ظالمان و مفسدان مورد لعن قرار گرفته‌اند که بر همگان واضح است.

علاوه بر این پیامبر طوایفی را به صورت کلی لعن کرده است، مانند: دزد، جوانی که خود را به شکل زن درآورد و کسی که حیوانی را به غیر نام خدا ذبح کند، و کسی که والدین خود را دشنام دهد و یا رشوه بگیرد و . .

فهارس مسند احمد ج2 ص56٬58

گاهی هم آن حضرت افراد مشخص و معینی را لعن نموده است که برای نمونه به یک مورد آن اشاره می‌کنیم:احمد در مسند خود می‌نویسد:

« خدایم به من دستور داد قریش را دو بار لعن کنم، هم چنان که به من دستور داد دوبار در حق آنان دعا کنم ».

مسند احمد ج4 ص387

فلذا نتیجه می‌گیریم سب و دشنام، کار اوباش و اراذل است، در حالی که لعن لازمه ایمان به دین و احکام آن است.

آنچه مایه اشتباه شده این است که: سب و لعن با هم مترادف و به یک معنی هستند در حالی که دو مفهوم متغایر دارند، هیچ‌گاه خدا و پیامبر او، فردی را سبّ نکرده‌اند ولی اشخاصی را لعن کرده‌‌اند.

راهنمای حقیقت ص654

بنا براین اگر ما هم دشمنان دین خدا را در زیارت عاشورا لعن می کنیم کاری موافق با کتاب و سنت کرده ایم زیرا این گونه افراد در لسان خداوند و پیامبرش لعن شده و مورد طرد از رحمت خداوند واقع شده اند.


https://telegram.me/Rahnamye_Behesht

نظرات() 
 
لبخندناراحتچشمک
نیشخندبغلسوال
قلبخجالتزبان
ماچتعجبعصبانی
عینکشیطانگریه
خندهقهقههخداحافظ
سبزقهرهورا
دستگلتفکر

ابزار هدایت به بالای صفحه